abid

See also: Abid

English

Pronunciation

  • Rhymes: -ɪd

Etymology 1

See abide.

Verb

abid

  1. (archaic) simple past and past participle of abide

Etymology 2

From Arabic عَبِيد (ʕabīd), plural of عَبْد (ʕabd, “slave”).

Alternative forms

Noun

abid (plural abid or abids)

  1. slave
  2. servant
  3. worshipper
  4. (colloquial, derogatory) A Black person.

See also

Anagrams

Azerbaijani

Etymology

    Borrowed from Arabic عَابِد (ʕābid).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ɑːˈbid]
    • Hyphenation: a‧bid

    Noun

    abid (definite accusative abidi, plural abidlər)

    1. (Islam) devotee, pious person
      • 2020 April 2, Əhli-beyt‎[1]:
        Cavan tövbə edərək abidlər cərgəsinə daxil oldu.
        The young man repented of his sins and joined the ranks of the pious.

    Declension

    Declension of abid
    singular plural
    nominative abidabidlər
    definite accusative abidiabidləri
    dative abidəabidlərə
    locative abiddəabidlərdə
    ablative abiddənabidlərdən
    definite genitive abidinabidlərin
    Possessive forms of abid
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) abidim abidlərim
    sənin (“your”) abidin abidlərin
    onun (“his/her/its”) abidi abidləri
    bizim (“our”) abidimiz abidlərimiz
    sizin (“your”) abidiniz abidləriniz
    onların (“their”) abidi or abidləri abidləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) abidimi abidlərimi
    sənin (“your”) abidini abidlərini
    onun (“his/her/its”) abidini abidlərini
    bizim (“our”) abidimizi abidlərimizi
    sizin (“your”) abidinizi abidlərinizi
    onların (“their”) abidini or abidlərini abidlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) abidimə abidlərimə
    sənin (“your”) abidinə abidlərinə
    onun (“his/her/its”) abidinə abidlərinə
    bizim (“our”) abidimizə abidlərimizə
    sizin (“your”) abidinizə abidlərinizə
    onların (“their”) abidinə or abidlərinə abidlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) abidimdə abidlərimdə
    sənin (“your”) abidində abidlərində
    onun (“his/her/its”) abidində abidlərində
    bizim (“our”) abidimizdə abidlərimizdə
    sizin (“your”) abidinizdə abidlərinizdə
    onların (“their”) abidində or abidlərində abidlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) abidimdən abidlərimdən
    sənin (“your”) abidindən abidlərindən
    onun (“his/her/its”) abidindən abidlərindən
    bizim (“our”) abidimizdən abidlərimizdən
    sizin (“your”) abidinizdən abidlərinizdən
    onların (“their”) abidindən or abidlərindən abidlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) abidimin abidlərimin
    sənin (“your”) abidinin abidlərinin
    onun (“his/her/its”) abidinin abidlərinin
    bizim (“our”) abidimizin abidlərimizin
    sizin (“your”) abidinizin abidlərinizin
    onların (“their”) abidinin or abidlərinin abidlərinin

    References

    Estonian

    Noun

    abid

    1. nominative plural of abi

    Indonesian

    Etymology 1

    From Malay abid, from Classical Malay عابد (abid), from Arabic أَبَدِيّ (ʔabadiyy). Doublet of abadi.

    Adjective

    abid (comparative lebih abid, superlative paling abid)

    1. (obsolete) immortal, undying, eternal
      Synonyms: abadi, kekal

    Etymology 2

    From Malay abid, from Classical Malay عابد (abid), from Arabic عَبِيد (ʕabīd), plural of عَبْد (ʕabd).

    Noun

    abid

    1. pious person

    Etymology 3

    From Arabic عَابِد (ʕābid), active participle of عَبَدَ (ʕabada).

    Verb

    abid

    1. to pray

    Ludian

    Etymology

    Derived from Russian обида (obida).

    Noun

    abid

    1. resentment (feeling), offense; grudges
      olda abidas ― to be offended
      Mikš oled abidas?
      Why are you feeling offended?
      Meile on abid.
      We feel offended.
    2. feeling of being unfortunate, offended by fate
      Milai abidad on enamb ku muuloil.
      I feel more offended than others.
      Eile ni mida süödä, ni dʹuoda i suada ni kuga ei voi, se on abidas.
      I have nothing to eat, to drink and can't go anywhere to gather it, so unfortunate.
    3. hurt, grievance

    Declension

    Declension of abid (type 1a/tila, no gradation)
    singular plural
    nominative abid abidad
    genitive abidan abidoiden
    partitive abidad abidoid
    essive abidan abidoin
    instructive — abidoin
    inessive abidas abidoiš
    elative abidaspiä abidoišpiä
    illative abidah abidoihe
    adessive abidal abidoil
    ablative abidalpiä abidoilpiä
    allative abidale abidoile
    abessive abidata abidoita
    prolative abidači abidoiči
    translative abidaks abidoikš
    additive abidahpiä abidoihepiä
    *) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)

    Adjective

    abid (comparative abidemb, superlative kaikkid abidemb or kaikiš abidemb)

    1. offensive, slighting
      abid sanad ― offensive words
    2. frustrating, disappointing
    3. unfortunate, offended by fate

    Declension

    Declension of abid (type 1a/tila, no gradation)
    singular plural
    nominative abid abidad
    genitive abidan abidoiden
    partitive abidad abidoid
    essive abidan abidoin
    instructive — abidoin
    inessive abidas abidoiš
    elative abidaspiä abidoišpiä
    illative abidah abidoihe
    adessive abidal abidoil
    ablative abidalpiä abidoilpiä
    allative abidale abidoile
    abessive abidata abidoita
    prolative abidači abidoiči
    translative abidaks abidoikš
    additive abidahpiä abidoihepiä
    *) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)

    Derived terms

    References

    • M. Pahomov (2022), “abid”, in Lüüdi-venän, venä-lüüdin sanakirdʹ‎[3], Helsinki: Lüüdilaine Siebr, →ISBN, page 12
    • Juho Kujola (1944), “abid”, in Lyydiläismurteiden sanakirja, Helsinki: Suomalais-Ugrilainen Seura, page 1

    Malay

    Etymology

    From Arabic عَبِيد (ʕabīd), plural of عَبْد (ʕabd). Doublet of abdi.

    Pronunciation

    • IPA(key): /abit/
    • Rhymes: -bit, -it
    • Hyphenation: a‧bid

    Noun

    abid (Jawi spelling عابد or عبيد, plural abidin or abid-abid)

    1. (Islam) Someone who performs acts of worship a lot.

    Descendants

    • Indonesian: abid

    References

    • "abid" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
      (also see "abid" at PRPM first version)

    Etymology

    From Proto-Athabaskan *-wə̓tʼ.

    Noun

    abid

    1. (anatomy) stomach

    Inflection

    Possessives of abid
    singular duoplural plural
    1st person shibid nihibid danihibid
    2nd person nibid nihibid danihibid
    3rd person bibid
    4th person (3o) yibid
    4th person (3a) habid
    Indefinite (3i) abid

    Derived terms

    References

    • Sharon Hargus; Keren Rice (2005), Athabaskan Prosody, Amsterdam: John Benjamins Publishing Company, →ISBN, page 103

    Northern Kurdish

    Alternative forms

    Etymology

    From Arabic عَابِد (ʕābid, “worshipper, adorer”), active participle of عَبَدَ (ʕabada, “to worship, venerate”), derived from the root ع ب د (ʕ b d, root).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɑːˈbɪd/

    Noun

    abid m or f (Arabic spelling ئابد)

    1. a pious or devout person; ascetic

    Declension

    Declension of abid
    definite feminine and masculine gender
    case singular plural
    feminine masculine
    nominative abid abid abid
    construct abida abidê abidên
    oblique abidê abidî abidan
    demonstrative oblique wê abidê wî abidî wan abidan
    vocative abidê abido abidino
    indefinite feminine and masculine gender
    case singular plural
    feminine masculine
    nominative abidek abidek abidin
    construct abideke abidekî abidine
    oblique abidekê abidekî abidinan

    References

    • Chyet, Michael L. (2020), “abid”, in Ferhenga Birûskî: Kurmanji–English Dictionary (Language Series; 1), volume 1, London: Transnational Press, page 1