abaigh

Irish

Pronunciation

Noun

abaigh m sg

  1. vocative/genitive singular of abach

Verb

abaigh (present analytic abaíonn, future analytic abóidh, verbal noun abú, past participle abaithe)

  1. (ambitransitive) alternative form of aibigh (“ripen, mature”)

Conjugation

Conjugation of abaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present abaím abaíonn tú;
abaír†
abaíonn sé, sí abaímid;
abaíonn muid
abaíonn sibh abaíonn siad;
abaíd†
a abaíonn; a abaíos abaítear
past d'abaigh mé; d'abaíos /
abaigh mé‡; abaíos‡
d'abaigh tú; d'abaís /
abaigh tú‡; abaís‡
d'abaigh sé, sí /
abaigh sé, sí‡
d'abaíomar; d'abaigh muid /
abaíomar‡; abaigh muid‡
d'abaigh sibh; d'abaíobhair /
abaigh sibh‡; abaíobhair‡
d'abaigh siad; d'abaíodar /
abaigh siad‡; abaíodar‡
a d'abaigh abaíodh;
habaíodh†
past habitual d'abaínn /
abaínn‡
d'abaíteá /
abaíteá‡
d'abaíodh sé, sí /
abaíodh sé, sí‡
d'abaímis; d'abaíodh muid /
abaímis‡; abaíodh muid‡
d'abaíodh sibh /
abaíodh sibh‡
d'abaídís; d'abaíodh /
abaídís‡; abaíodh siad‡
a d'abaíodh d'abaítí /
abaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future abóidh mé;
abód;
abóchaidh mé†
abóidh tú;
abóir†;
abóchaidh tú†
abóidh sé, sí;
abóchaidh sé, sí†
abóimid;
abóidh muid;
abóchaimid†;
abóchaidh muid†
abóidh sibh;
abóchaidh sibh†
abóidh siad;
abóid†;
abóchaidh siad†
a abóidh; a abós; a abóchaidh†; a abóchas† abófar; abóchar†
conditional d'abóinn; d'abóchainn† /
abóinn‡; abóchainn†‡
d'abófá; d'abóchthᆠ/
abófá‡; abóchthᆇ
d'abódh sé, sí; d'abóchadh sé, s토/
abódh sé, sí‡; abóchadh sé, s톇
d'abóimis; d'abódh muid; d'abóchaimis†; d'abóchadh muid† /
abóimis‡; abódh muid‡; abóchaimis†‡; abóchadh muid†‡
d'abódh sibh; d'abóchadh sibh† /
abódh sibh‡; abóchadh sibh†‡
d'abóidís; d'abódh siad; d'abóchaidís†; d'abóchadh siad† /
abóidís‡; abódh siad‡; abóchaidís†‡; abóchadh siad†‡
a d'abódh; a d'abóchadh† d'abófaí; d'abóchtha토/
abófaí‡; abóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-abaí mé;
go n-abaíod†
go n-abaí tú;
go n-abaír†
go n-abaí sé, sí go n-abaímid;
go n-abaí muid
go n-abaí sibh go n-abaí siad;
go n-abaíd†
— go n-abaítear
past dá n-abaínn dá n-abaíteá dá n-abaíodh sé, sí dá n-abaímis;
dá n-abaíodh muid
dá n-abaíodh sibh dá n-abaídís;
dá n-abaíodh siad
— dá n-abaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— abaím abaigh abaíodh sé, sí abaímis abaígí;
abaídh†
abaídís — abaítear
past participle abaithe
verbal noun abú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of abaigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
abaigh n-abaigh habaigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “abaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN