aanspelen
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈaːnˌspeːlə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: aan‧spe‧len
Verb
aanspelen
- (intransitive, dated) to allude [with op ‘to’]
- Synonym: toespelen
- (intransitive, transitive, soccer, with indirect object) to pass (the ball) to
- (transitive, billiards) to target, to hit (a ball)
- (transitive, obsolete, card games) to play (a card) as the first card
Conjugation
| Conjugation of aanspelen (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | aanspelen | |||
| past singular | speelde aan | |||
| past participle | aangespeeld | |||
| infinitive | aanspelen | |||
| gerund | aanspelen n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | speel aan | speelde aan | aanspeel | aanspeelde |
| 2nd person sing. (jij) | speelt aan, speel aan2 | speelde aan | aanspeelt | aanspeelde |
| 2nd person sing. (u) | speelt aan | speelde aan | aanspeelt | aanspeelde |
| 2nd person sing. (gij) | speelt aan | speelde aan | aanspeelt | aanspeelde |
| 3rd person singular | speelt aan | speelde aan | aanspeelt | aanspeelde |
| plural | spelen aan | speelden aan | aanspelen | aanspeelden |
| subjunctive sing.1 | spele aan | speelde aan | aanspele | aanspeelde |
| subjunctive plur.1 | spelen aan | speelden aan | aanspelen | aanspeelden |
| imperative sing. | speel aan | |||
| imperative plur.1 | speelt aan | |||
| participles | aanspelend | aangespeeld | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
Derived terms
Categories:
- Dutch compound terms
- Dutch terms with IPA pronunciation
- Dutch terms with audio pronunciation
- Dutch lemmas
- Dutch verbs
- Dutch intransitive verbs
- Dutch dated terms
- Dutch transitive verbs
- nl:Football (soccer)
- nl:Billiards
- Dutch terms with obsolete senses
- nl:Card games
- Dutch weak verbs
- Dutch separable verbs
- Dutch separable verbs with aan