ağaç
Crimean Tatar
| Alternative spellings | |
|---|---|
| Arabic | آغاچ |
| Soviet Latin | aƣac |
| Romanian Latin | agaş |
| Cyrillic | агъач |
| Ukranian Latin | ağaç |
Etymology
Ultimately from Proto-Turkic *ïgač (“tree”).
Noun
ağaç
Declension
| nominative | ağaç |
|---|---|
| genitive | ağaçnıñ |
| dative | ağaçqa |
| accusative | ağaçnı |
| locative | ağaçta |
| ablative | ağaçtan |
Tatar
Noun
ağaç
- Latin spelling of агач (ağaç, “tree”)
Turkish
Etymology
From Ottoman Turkish آغاج (ağac, “tree, wood”), from Proto-Turkic *ïgač (“tree”). Cognate with Old Turkic 𐰃𐰍𐰲 (ig¹č /ïɣač/, “tree, wood”), Karakhanid يِغَجْ (yïɣač, “tree, wood”), Azerbaijani ağac, Bashkir ағас (ağas), Chuvash йывӑҫ (jyvăś), Kazakh ағаш (ağaš), Kyrgyz жыгач (jıgac), Turkmen agaç, Uyghur ياغاچ (yaghach) and Uzbek yogʻoch. The final consonant is unvoiced in the nominative in most cognates, becoming voiced in Ottoman Turkish, but reverting to unvoiced in modern Turkish.
Pronunciation
- IPA(key): /aˈat͡ʃ/, [ɑːt̠̠͡ʃ]
Audio: (file) - (rare, dated) IPA(key): [ɑɣɑtʃ]
- Hyphenation: a‧ğaç
Noun
ağaç (definite accusative ağacı, plural ağaçlar)
- tree
- ağaca tırmanmak ― to climb a tree
- tree (an object made from a tree trunk and having multiple hooks or storage platforms.)
- timber, lumber
- Synonym: kereste
Declension
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Adjective
ağaç
Derived terms
- ağacımsı
- ağaç arısı
- ağaç balı
- ağaç bilimi
- ağaç biti
- ağaç çileği
- ağaç çivi
- ağaç ebegümeci
- ağaç fulü
- ağaç hatmi
- ağaç kavunu
- ağaç kömürü
- ağaç kurbağası
- ağaç kurdu
- ağaç lalesi
- ağaç minesi
- ağaç olmak
- ağaç parkı
- ağaç sakızı
- ağaç sansarı
- ağaç serçesi
- ağaç sınırı
- ağaç yılanı
- ağaççık
- ağaççılık
- ağaçdelen
- ağaçkakan
- ağaçkesen
- ağaçküpesi
- ağaçlamak
- ağaçlaşmak
- ağaçlı
- ağaçlık
- ağaçsı
- ağaçsıl
- ağaçsız
- darağacı
Trees
- acı ağaç
- ağı ağacı
- akağaç
- akçaağaç
- amber ağacı
- armut ağacı
- aselbent ağacı
- avize ağacı
- ban ağacı
- barut ağacı
- bilader ağacı
- demir ağacı
- ekmek ağacı
- fener ağacı
- gazozağacı
- Hint yağı ağacı
- hurma ağacı
- İdris ağacı
- iğ ağacı
- kamkat ağacı
- kandıra ağacı
- kandil ağacı
- karaağaç
- kardeşkanı ağacı
- kartal ağacı
- katran ağacı
- kene ağacı
- kına ağacı
- kısmet ağacı
- kızılağaç
- lale ağacı
- lastik ağacı
- mabet ağacı
- mantar ağacı
- maya ağacı
- mercanağacı
- mum ağacı
- oya ağacı
- öd ağacı
- paşa ağacı
- peygamber ağacı
- peynir ağacı
- porsuk ağacı
- sabun ağacı
- sakız ağacı
- salkım ağacı
- sandal ağacı
- sütağacı
- şimşek ağacı
- tarçın ağacı
- tespih ağacı
- yakı ağacı
- zamk ağacı
Proverbs
- ağaca balta vurmuşlar "sapı bedenimden" demiş
- ağaca çıkan keçinin dala bakan oğlağı olur
- ağaca çıksa pabucu yerde kalmaz
- ağacın kurdu içinde olur
- ağaç kökünden yıkılır
- ağaç meyvesi olunca başını aşağı salar
- ağaç ne kadar uzasa göğe ermez
- ağaç yaprağıyla gürler
- ağaç yaşken eğilir
- ağaçtan maşa olmaz
Further reading
- “ağaç”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “ağaç”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Nişanyan, Sevan (2002–), “ağaç”, in Nişanyan Sözlük
Categories:
- Crimean Tatar terms derived from Proto-Turkic
- Crimean Tatar lemmas
- Crimean Tatar nouns
- Tatar lemmas
- Tatar nouns
- Tatar terms in Latin script
- Turkish terms inherited from Ottoman Turkish
- Turkish terms derived from Ottoman Turkish
- Turkish terms inherited from Proto-Turkic
- Turkish terms derived from Proto-Turkic
- Turkish terms with IPA pronunciation
- Turkish terms with audio pronunciation
- Turkish lemmas
- Turkish nouns
- Turkish terms with collocations
- Turkish nouns with irregular stem
- Turkish adjectives
- tr:Trees