Dedeağaç

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish دده آغاچ (dede ağaç). By surface analysis, dede (“grandfather; old man”) + ağaç (“tree”).

    Pronunciation

    • IPA(key): [dɛdɛɑɰɑt͡ʃ], [dɛdɛɑːˈɑt͡ʃ]
    • Hyphenation: De‧de‧a‧ğaç

    Proper noun

    Dedeağaç

    1. Alexandroupoli (a city in Greece)

    Declension

    Declension of Dedeağaç
    singular plural
    nominative Dedeağaç Dedeağaçlar / Dedeağaç'lar
    definite accusative Dedeağaç'ı Dedeağaçları / Dedeağaç'ları
    dative Dedeağaç'a Dedeağaçlara / Dedeağaç'lara
    locative Dedeağaç'ta Dedeağaçlarda / Dedeağaç'larda
    ablative Dedeağaç'tan Dedeağaçlardan / Dedeağaç'lardan
    genitive Dedeağaç'ın Dedeağaçların / Dedeağaç'ların
    Possessive forms of Dedeağaç
    singular plural
    benim (my) Dedeağaç'ım Dedeağaçlarım
    senin (your) Dedeağaç'ın Dedeağaçların
    onun (his/her/its) Dedeağaç'ı Dedeağaçları
    bizim (our) Dedeağaç'ımız Dedeağaçlarımız
    sizin (your) Dedeağaç'ınız Dedeağaçlarınız
    onların (their) Dedeağaç'ı
    Dedeağaçları
    Dedeağaçları

    Derived terms

    • Dedeağaçlı