Valentinianus

Latin

Etymology

    From Valentīnus + -iānus. The noun is a patronymic from Valentīnus.

    Pronunciation

    Adjective

    Valentīniānus (feminine Valentīniāna, neuter Valentīniānum); first/second-declension adjective

    1. pertaining to one named Valentīnus

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Valentīniānus Valentīniāna Valentīniānum Valentīniānī Valentīniānae Valentīniāna
    genitive Valentīniānī Valentīniānae Valentīniānī Valentīniānōrum Valentīniānārum Valentīniānōrum
    dative Valentīniānō Valentīniānae Valentīniānō Valentīniānīs
    accusative Valentīniānum Valentīniānam Valentīniānum Valentīniānōs Valentīniānās Valentīniāna
    ablative Valentīniānō Valentīniānā Valentīniānō Valentīniānīs
    vocative Valentīniāne Valentīniāna Valentīniānum Valentīniānī Valentīniānae Valentīniāna

    Derived terms

    Descendants

    • English: Valentinian
    • French: valentinien
    • → Italian: valentiniano

    Proper noun

    Valentīniānus m sg (genitive Valentīniānī); second declension

    1. a masculine cognomen held by three Roman emperors, most notably Valentinian I

    Declension

    Second-declension noun, singular only.

    Descendants