Turanicus

Latin

Etymology

    From Classical Persian تُورَان (tūrān, “Turan”) + Latin -icus.

    Adjective

    Turānicus (feminine Turānica, neuter Turānicum); first/second-declension adjective

    1. (New Latin) Turanic, Turanian
      • 1809, Othmar Frank, De Persidis lingua et genio, page 303:
        Principis Turanici […]
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Turānicus Turānica Turānicum Turānicī Turānicae Turānica
    genitive Turānicī Turānicae Turānicī Turānicōrum Turānicārum Turānicōrum
    dative Turānicō Turānicae Turānicō Turānicīs
    accusative Turānicum Turānicam Turānicum Turānicōs Turānicās Turānica
    ablative Turānicō Turānicā Turānicō Turānicīs
    vocative Turānice Turānica Turānicum Turānicī Turānicae Turānica