Turan

See also: turan, Turán, tūrán, and túrán

English

Iran and Turan on an 1843 map

Alternative forms

• Tooran, Touran (archaic)

Etymology 1

From Classical Persian تُورَان (tūrān), originally meaning "the Land of Tur".

Proper noun

Turan

2. (historical) A region of Central Asia, originally populated by Iranian Central Asian nomads; later, Iranians came to identify Turkic neighbours as Turanians.
   • 1828, Thomas Keightley, The Fairy Mythology, volume I, London: William Harrison Ainsworth, page 25:

     Light was happiness; and the people of Iran, the land of light, were the favourites of heaven; while those of Turan, the gloomy region beyond the mountains to the north, were its enemies.

3. A surname from Turkish.

Derived terms

• Turanian
• Turanianism
• Turanianist
• Turanic
• Turanism
• Turanist
• Turan tiger

Translations

region in Central Asia

• Avestan: 𐬚𐬏𐬌𐬭𐬌𐬌𐬁𐬥𐬆𐬨 (θūⁱriiānəm)
• Azerbaijani: Turan
• Bengali: তুরান (turan)
• Chagatai: توران (twrʾn)
• Chinese:

  Mandarin: 圖蘭 / 图兰 (Túlán)

• French: Touran (fr) m
• Greek: Τουράν (el) (Tourán)
• Hindi: तूरान (hi) m (tūrān)
• Hungarian: Turán (hu)
• Latin: Turānia f
• Marathi: तूरान (tūrān)
• Persian: توران (fa) (Turân)
• Polish: Turan m inan
• Russian: Тура́н (ru) m (Turán)
• Tajik: Турон (Turon)
• Turkish: Turan (tr)

  Ottoman Turkish: توران (Turan)

• Urdu: تُوران (tūrān)
• Uzbek: Turon

Statistics

• According to the 2010 United States Census, Turan is the 33856^th most common surname in the United States, belonging to 672 individuals. Turan is most common among White (91.96%) individuals.

Noun

Turan pl (plural only)

1. A nomadic people of Kazakhstan, Uzbekistan, and Turkmenistan.

Etymology 2

See tyrant

Proper noun

Turan

1. The Etruscan goddess of love, fertility, and vitality.

Further reading

Turan (mythology) on Wikipedia.Wikipedia

Anagrams

• Rutan, arnut, run at, tanru, untar

Azerbaijani

Other scripts

Cyrillic		Туран
Arabic		توران

Etymology

Borrowed from Classical Persian تُورَان (tūrān).

Pronunciation

• IPA^(key): [tuˈɾɑn]

Proper noun

Turan (definite accusative Turanı, plural Turanlar)

1. (historical) Turan (a region of Central Asia, originally populated by Iranian Central Asian nomads; later, Iranians came to identify Turkic neighbours as Turanians)
2. a male given name, Turan

Declension

Declension of Turan

	singular	plural
nominative	Turan	Turanlar
definite accusative	Turanı	Turanları
dative	Turana	Turanlara
locative	Turanda	Turanlarda
ablative	Turandan	Turanlardan
definite genitive	Turanın	Turanların

Possessive forms of Turan

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	Turanım	Turanlarım
sənin (“your”)	Turanın	Turanların
onun (“his/her/its”)	Turanı	Turanları
bizim (“our”)	Turanımız	Turanlarımız
sizin (“your”)	Turanınız	Turanlarınız
onların (“their”)	Turanı or Turanları	Turanları
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	Turanımı	Turanlarımı
sənin (“your”)	Turanını	Turanlarını
onun (“his/her/its”)	Turanını	Turanlarını
bizim (“our”)	Turanımızı	Turanlarımızı
sizin (“your”)	Turanınızı	Turanlarınızı
onların (“their”)	Turanını or Turanlarını	Turanlarını
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	Turanıma	Turanlarıma
sənin (“your”)	Turanına	Turanlarına
onun (“his/her/its”)	Turanına	Turanlarına
bizim (“our”)	Turanımıza	Turanlarımıza
sizin (“your”)	Turanınıza	Turanlarınıza
onların (“their”)	Turanına or Turanlarına	Turanlarına
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	Turanımda	Turanlarımda
sənin (“your”)	Turanında	Turanlarında
onun (“his/her/its”)	Turanında	Turanlarında
bizim (“our”)	Turanımızda	Turanlarımızda
sizin (“your”)	Turanınızda	Turanlarınızda
onların (“their”)	Turanında or Turanlarında	Turanlarında
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	Turanımdan	Turanlarımdan
sənin (“your”)	Turanından	Turanlarından
onun (“his/her/its”)	Turanından	Turanlarından
bizim (“our”)	Turanımızdan	Turanlarımızdan
sizin (“your”)	Turanınızdan	Turanlarınızdan
onların (“their”)	Turanından or Turanlarından	Turanlarından
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	Turanımın	Turanlarımın
sənin (“your”)	Turanının	Turanlarının
onun (“his/her/its”)	Turanının	Turanlarının
bizim (“our”)	Turanımızın	Turanlarımızın
sizin (“your”)	Turanınızın	Turanlarınızın
onların (“their”)	Turanının or Turanlarının	Turanlarının

Derived terms

• turançı
• Turanlı
• Turanov
• Turanova
• Turanzadə

Anagrams

• Tunar

Crimean Tatar

Alternative spellings
Arabic	توران
Soviet Latin	Turan
Romanian Latin	Turan / Duran
Cyrillic	Туран
Ukranian Latin	Turan

Etymology

From Classical Persian توران (tūrān), originally meaning "the Land of Tur".

Proper noun

Turan

1. (Romania) "Turan", a region across Central Asia from Persian legend

Synonyms

• Duran

References

• Murat, Taner (2011), “Turan”, in Dicționar tătar crimean – român / Kîrîm Tatarşa – Kazakşa Sózlík [Crimean Tatar – Romanian dictionary]‎^[1], Charleston: CreateSpace, page 436b

Slovak

Pronunciation

• IPA^(key): /turan/, [ˈturan]
• Rhymes: -uran
• Hyphenation: Tu‧ran

Proper noun

Turan m pers (female equivalent Turanová)

1. a male surname

Declension

Declension of Turan
(pattern chlap)

	singular	plural 1	plural 2
nominative	Turan	Turanovia	Turanovci
genitive	Turana	Turanov	Turanovcov
dative	Turanovi	Turanom	Turanovcom
accusative	Turana	Turanov	Turanovcov
locative	Turanovi	Turanoch	Turanovcoch
instrumental	Turanom	Turanmi	Turanovcami

Further reading

• “Turan”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish توران (Turan), from Old Turkic 𐱄𐰆𐰺𐰣 (t¹wr¹n¹ /⁠turan⁠/).

Proper noun

Turan

1. a male given name
2. a surname