Tief

See also: tief

German

Etymology

From tief (“low, deep”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈtiːf/
  • Audio (Germany (Berlin)):(file)
  • Hyphenation: Tief
  • Rhymes: -iːf

Noun

Tief n (strong, genitive Tiefs, plural Tiefs)

  1. (meteorology) depression, low (area of comparatively low air pressure)
    Synonym: Tiefdruckgebiet
    Antonyms: Hoch, Hochdruckgebiet
  2. (chiefly in compounds) low point (of some real or imaginary statistic)

Declension

Declension of Tief [neuter, strong]
singular plural
indef. def. noun def. noun
nominative ein das Tief die Tiefs
genitive eines des Tiefs der Tiefs
dative einem dem Tief den Tiefs
accusative ein das Tief die Tiefs

Derived terms

  • Absatztief
  • Allzeittief
  • Formtief
  • Gefühlstief
  • Jahrestief
  • Polartief
  • Stimmungstief
  • Sturmtief
  • Umfragetief

Further reading

  • “Tief” in Duden online
  • “Tief”, in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache‎[1] (in German)