Tief
See also: tief
German
Etymology
From tief (“low, deep”).
Pronunciation
Noun
Tief n (strong, genitive Tiefs, plural Tiefs)
- (meteorology) depression, low (area of comparatively low air pressure)
- Synonym: Tiefdruckgebiet
- Antonyms: Hoch, Hochdruckgebiet
- (chiefly in compounds) low point (of some real or imaginary statistic)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Tief | die | Tiefs |
| genitive | eines | des | Tiefs | der | Tiefs |
| dative | einem | dem | Tief | den | Tiefs |
| accusative | ein | das | Tief | die | Tiefs |
Derived terms
- Absatztief
- Allzeittief
- Formtief
- Gefühlstief
- Jahrestief
- Polartief
- Stimmungstief
- Sturmtief
- Umfragetief