Sturmtief
German
Etymology
From Sturm (“storm”) + Tief (“low, depression”).
Pronunciation
Noun
Sturmtief n (strong, genitive Sturmtiefs, plural Sturmtiefs)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Sturmtief | die | Sturmtiefs |
| genitive | eines | des | Sturmtiefs | der | Sturmtiefs |
| dative | einem | dem | Sturmtief | den | Sturmtiefs |
| accusative | ein | das | Sturmtief | die | Sturmtiefs |
Related terms
- Sturmflut, Sturmwetter
- Tiefdruckgebiet, Tiefland, Tiefpunkt
- Stimmungstief, Polartief