Thebanus

Latin

Etymology

    From Thēb(ae) + -ānus.

    Pronunciation

    Adjective

    Thēbānus (feminine Thēbāna, neuter Thēbānum); first/second-declension adjective

    1. Theban (of, from or relating to Thebes)
      Synonyms: Thēbaeus, Thēbaicus

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Thēbānus Thēbāna Thēbānum Thēbānī Thēbānae Thēbāna
    genitive Thēbānī Thēbānae Thēbānī Thēbānōrum Thēbānārum Thēbānōrum
    dative Thēbānō Thēbānae Thēbānō Thēbānīs
    accusative Thēbānum Thēbānam Thēbānum Thēbānōs Thēbānās Thēbāna
    ablative Thēbānō Thēbānā Thēbānō Thēbānīs
    vocative Thēbāne Thēbāna Thēbānum Thēbānī Thēbānae Thēbāna

    Noun

    Thēbānus m sg (genitive Thēbānī, feminine Thēbāna); second declension

    1. Theban (native or inhabitant of Thebes) (usually male)

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative Thēbānus Thēbānī
    genitive Thēbānī Thēbānōrum
    dative Thēbānō Thēbānīs
    accusative Thēbānum Thēbānōs
    ablative Thēbānō Thēbānīs
    vocative Thēbāne Thēbānī

    Descendants

    • Catalan: tebà
    • → English: Theban
    • French: thébain, Thébain
    • Italian: tebano
    • Portuguese: tebano
    • Spanish: tebano

    Further reading

    • “Thēbāni”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.