Thebaicus
Latin
Etymology
Borrowed from Ancient Greek Θηϐαϊκός (Thēbaïkós).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [tʰeːˈba.ɪ.kʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [teˈbaː.i.kus]
Adjective
Thēbaicus (feminine Thēbaica, neuter Thēbaicum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Thēbaicus | Thēbaica | Thēbaicum | Thēbaicī | Thēbaicae | Thēbaica | |
| genitive | Thēbaicī | Thēbaicae | Thēbaicī | Thēbaicōrum | Thēbaicārum | Thēbaicōrum | |
| dative | Thēbaicō | Thēbaicae | Thēbaicō | Thēbaicīs | |||
| accusative | Thēbaicum | Thēbaicam | Thēbaicum | Thēbaicōs | Thēbaicās | Thēbaica | |
| ablative | Thēbaicō | Thēbaicā | Thēbaicō | Thēbaicīs | |||
| vocative | Thēbaice | Thēbaica | Thēbaicum | Thēbaicī | Thēbaicae | Thēbaica | |
Descendants
Further reading
- “Thebaicus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.