Streiten
See also: streiten
German
Pronunciation
Noun
Streiten n (strong, genitive Streitens, no plural)
- gerund of streiten
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Streiten |
| genitive | eines | des | Streitens |
| dative | einem | dem | Streiten |
| accusative | ein | das | Streiten |
Noun
Streiten m
- dative plural of Streit