Mattias

Dutch

Alternative forms

Etymology

Ultimately from Matthiās, from Koine Greek Ματθίας (Matthías) &c., from Hebrew מַתִּתְיָהוּ (Mattiṯyāhū), from מַתָּנַת (“gift, reward”) + יהוה (“YHWH, God”). Doublet of Matthijs and Matteüs. Compare French Matthieu and Matthias.

Proper noun

Mattias m

  1. (biblical) Matthias, the apostle

Estonian

Etymology

From Latin Matthias, from Ancient Greek Ματθαῖος (Matthaîos), from Hebrew מַתִּתְיָהוּ (mattiṯyā́hū).

Proper noun

Mattias

  1. (biblical) Matthias.
  2. a male given name from Hebrew

Faroese

Proper noun

Mattias m

  1. a male given name

Usage notes

Patronymics

  • Mattias's son: Mattiasarson or Mattiasson
  • Mattias's daughter: Mattiasardóttir or Mattiasdóttir

Declension

singular
indefinite
nominative Mattias
accusative Mattias
dative Mattiasi
genitive Mattiasar, Mattias

Finnish

Etymology

Variant of Matias.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmɑtːiɑs/, [ˈmɑ̝t̪ːiɑ̝s̠]
  • Rhymes: -ɑtːiɑs
  • Syllabification(key): Mat‧ti‧as
  • Hyphenation(key): Mat‧ti‧as

Proper noun

Mattias

  1. (biblical) Matthias.
  2. a male given name, rare in this form

Declension

Inflection of Mattias (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
nominative Mattias Mattiakset
genitive Mattiaksen Mattiasten
Mattiaksien
partitive Mattiasta Mattiaksia
illative Mattiakseen Mattiaksiin
singular plural
nominative Mattias Mattiakset
accusative nom. Mattias Mattiakset
gen. Mattiaksen
genitive Mattiaksen Mattiasten
Mattiaksien
partitive Mattiasta Mattiaksia
inessive Mattiaksessa Mattiaksissa
elative Mattiaksesta Mattiaksista
illative Mattiakseen Mattiaksiin
adessive Mattiaksella Mattiaksilla
ablative Mattiakselta Mattiaksilta
allative Mattiakselle Mattiaksille
essive Mattiaksena Mattiaksina
translative Mattiakseksi Mattiaksiksi
abessive Mattiaksetta Mattiaksitta
instructive — Mattiaksin
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of Mattias (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative Mattiakseni Mattiakseni
accusative nom. Mattiakseni Mattiakseni
gen. Mattiakseni
genitive Mattiakseni Mattiasteni
Mattiaksieni
partitive Mattiastani Mattiaksiani
inessive Mattiaksessani Mattiaksissani
elative Mattiaksestani Mattiaksistani
illative Mattiakseeni Mattiaksiini
adessive Mattiaksellani Mattiaksillani
ablative Mattiakseltani Mattiaksiltani
allative Mattiakselleni Mattiaksilleni
essive Mattiaksenani Mattiaksinani
translative Mattiaksekseni Mattiaksikseni
abessive Mattiaksettani Mattiaksittani
instructive — —
comitative — Mattiaksineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative Mattiaksesi Mattiaksesi
accusative nom. Mattiaksesi Mattiaksesi
gen. Mattiaksesi
genitive Mattiaksesi Mattiastesi
Mattiaksiesi
partitive Mattiastasi Mattiaksiasi
inessive Mattiaksessasi Mattiaksissasi
elative Mattiaksestasi Mattiaksistasi
illative Mattiakseesi Mattiaksiisi
adessive Mattiaksellasi Mattiaksillasi
ablative Mattiakseltasi Mattiaksiltasi
allative Mattiaksellesi Mattiaksillesi
essive Mattiaksenasi Mattiaksinasi
translative Mattiakseksesi Mattiaksiksesi
abessive Mattiaksettasi Mattiaksittasi
instructive — —
comitative — Mattiaksinesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative Mattiaksemme Mattiaksemme
accusative nom. Mattiaksemme Mattiaksemme
gen. Mattiaksemme
genitive Mattiaksemme Mattiastemme
Mattiaksiemme
partitive Mattiastamme Mattiaksiamme
inessive Mattiaksessamme Mattiaksissamme
elative Mattiaksestamme Mattiaksistamme
illative Mattiakseemme Mattiaksiimme
adessive Mattiaksellamme Mattiaksillamme
ablative Mattiakseltamme Mattiaksiltamme
allative Mattiaksellemme Mattiaksillemme
essive Mattiaksenamme Mattiaksinamme
translative Mattiakseksemme Mattiaksiksemme
abessive Mattiaksettamme Mattiaksittamme
instructive — —
comitative — Mattiaksinemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative Mattiaksenne Mattiaksenne
accusative nom. Mattiaksenne Mattiaksenne
gen. Mattiaksenne
genitive Mattiaksenne Mattiastenne
Mattiaksienne
partitive Mattiastanne Mattiaksianne
inessive Mattiaksessanne Mattiaksissanne
elative Mattiaksestanne Mattiaksistanne
illative Mattiakseenne Mattiaksiinne
adessive Mattiaksellanne Mattiaksillanne
ablative Mattiakseltanne Mattiaksiltanne
allative Mattiaksellenne Mattiaksillenne
essive Mattiaksenanne Mattiaksinanne
translative Mattiakseksenne Mattiaksiksenne
abessive Mattiaksettanne Mattiaksittanne
instructive — —
comitative — Mattiaksinenne
third-person possessor
singular plural
nominative Mattiaksensa Mattiaksensa
accusative nom. Mattiaksensa Mattiaksensa
gen. Mattiaksensa
genitive Mattiaksensa Mattiastensa
Mattiaksiensa
partitive Mattiastaan
Mattiastansa
Mattiaksiaan
Mattiaksiansa
inessive Mattiaksessaan
Mattiaksessansa
Mattiaksissaan
Mattiaksissansa
elative Mattiaksestaan
Mattiaksestansa
Mattiaksistaan
Mattiaksistansa
illative Mattiakseensa Mattiaksiinsa
adessive Mattiaksellaan
Mattiaksellansa
Mattiaksillaan
Mattiaksillansa
ablative Mattiakseltaan
Mattiakseltansa
Mattiaksiltaan
Mattiaksiltansa
allative Mattiakselleen
Mattiaksellensa
Mattiaksilleen
Mattiaksillensa
essive Mattiaksenaan
Mattiaksenansa
Mattiaksinaan
Mattiaksinansa
translative Mattiaksekseen
Mattiakseksensa
Mattiaksikseen
Mattiaksiksensa
abessive Mattiaksettaan
Mattiaksettansa
Mattiaksittaan
Mattiaksittansa
instructive — —
comitative — Mattiaksineen
Mattiaksinensa

Statistics

  • Mattias is the 514th (tied with 2 other names) most common male given name in Finland, belonging to 408 male individuals (and as a middle name to 1,841 more, making it more common as a middle name), according to August 2025 data from the Digital and Population Data Services Agency of Finland.

References

  1. ^ Kustaa Vilkuna (2005) [1976], Pirjo Mikkonen, editor, Etunimet, 4th edition, Helsinki: Otava, published 2011, →ISBN

Norwegian Bokmål

Alternative forms

Etymology

Inherited from Old Norse Mattias m, a Nordic spelling of Latin Matthias, from Ancient Greek Ματθίας (Matthías), ultimately from Biblical Hebrew מַתִּתְיָהוּ (Mattīṯyāhū, “gift of Yahweh”).[1] First attested in the 13th century.

Compare Danish Mattias, Faroese Mattias, Finnish Mattias and Swedish Mattias.

Pronunciation

  • IPA(key): /¹maˈtiː.as/, [mɑˈtìː.ɑ̌s]
  • Rhymes: -iːas
  • Hyphenation: Mat‧ti‧as

Proper noun

Mattias

  1. (biblical) Matthias, the apostle chosen to replace Judas Iscariot
  2. a male given name from Old Norse [in turn from Latin, in turn from Ancient Greek, in turn from Biblical Hebrew], equivalent to English Matthias

Usage notes

  • The Norwegian name day for Mattias is 24 February, shared with Mathias and Mats.[2]
  • In Norway, the name was especially used during the early 20th century and from 2000 onward.[1]

Statistics

  • Nordic Names, citing Statistics Norway, gives an approximate count of 498 men in Norway with Mattias as their main first name.[1]

References

  1. ↑ 1.0 1.1 1.2 “Mattias” at Nordic Names.
  2. ^ “Mattias”, “Mathias” and “Mats” at Nordic Names.
  • Kruken, Kristoffer and Ola Stemshaug (1995), Norsk personnamnleksikon, Oslo: Det Norske Samlaget.

Portuguese

Proper noun

Mattias m

  1. a male given name, variant of Matias

Swedish

Etymology

From Latin Matthias. First recorded as a given name in Sweden in 1247.

Pronunciation

  • IPA(key): /maˈtiːas/

Proper noun

Mattias c (genitive Mattias)

  1. (biblical) Matthias.
  2. a male given name

References

  • Roland Otterbjörk: Svenska förnamn, Almqvist & Wiksell 1996, →ISBN
  • [1] Statistiska centralbyrån and Sture Allén, Staffan Wåhlin, Förnamnsboken, Norstedts 1995, →ISBN: 47 965 males with the given name Mattias (compared to 13 703 named Mathias) living in Sweden on December 31st, 2010, with the frequency peak in the 1970s. Accessed on 19 June 2011.