Konkubine
German
Pronunciation
Noun
Konkubine f (genitive Konkubine, plural Konkubinen)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Konkubine | die | Konkubinen |
| genitive | einer | der | Konkubine | der | Konkubinen |
| dative | einer | der | Konkubine | den | Konkubinen |
| accusative | eine | die | Konkubine | die | Konkubinen |