Jein

See also: jein

German

Etymology

Blend of Ja +‎ Nein.

Noun

Jein n (strong, genitive Jeins, plural Jeins)

  1. (also humorous) yes and no

Declension

Declension of Jein [neuter, strong]
singular plural
indef. def. noun def. noun
nominative ein das Jein die Jeins
genitive eines des Jeins der Jeins
dative einem dem Jein den Jeins
accusative ein das Jein die Jeins

Further reading

  • “Jein” in Duden online