Furie

See also: furie

German

Etymology

    Borrowed from Latin furia.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈfuːʁiə]
    • Audio (Germany (Berlin)):(file)
    • Hyphenation: Fu‧rie

    Noun

    Furie f (genitive Furie, plural Furien)

    1. (Roman mythology) Fury
      • 1919, Walther Kabel, Irrende Seelen, Werner Dietsch Verlag, page 126:
        Wie von Furien gejagt stürmte ich davon.
        Like chased by Furies, I stormed away.
    2. fury (an angry or malignant woman)

    Declension

    Declension of Furie [feminine]
    singular plural
    indef. def. noun def. noun
    nominative eine die Furie die Furien
    genitive einer der Furie der Furien
    dative einer der Furie den Furien
    accusative eine die Furie die Furien

    Further reading

    • “Furie” in Duden online
    • “Furie”, in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache‎[1] (in German)

    Latin

    Adjective

    Fūrie

    1. vocative masculine plural of Fūrius

    Middle English

    Alternative forms

    Etymology

    Borrowed from Latin Furia; compare furie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfiu̯riː(ə)/

    Proper noun

    Furie (plural Furies)

    1. (Roman mythology) Fury

    Descendants

    • English: Fury

    References

    Polish

    Etymology

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈfu.rjɛ/
      • Rhymes: -urjɛ
      • Syllabification: Fu‧rie

      Proper noun

      Furie f

      1. nominative/accusative/vocative plural of Furia