Finike

Turkish

Finike ilçesi

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish فنیكه (Finike), from Ancient Greek Φοῖνιξ (Phoînix). Doublet of Fenike.

    Pronunciation

    • IPA(key): /fiˈni.ce/

    Proper noun

    Finike

    1. a town and district of Antalya Province, Turkey

    Declension

    Declension of Finike
    singular plural
    nominative Finike Finikeler / Finike'ler
    definite accusative Finike'yi Finikeleri / Finike'leri
    dative Finike'ye Finikelere / Finike'lere
    locative Finike'de Finikelerde / Finike'lerde
    ablative Finike'den Finikelerden / Finike'lerden
    genitive Finike'nin Finikelerin / Finike'lerin
    Possessive forms of Finike
    singular plural
    benim (my) Finike'm Finikelerim
    Finike'lerim
    senin (your) Finike'n Finikelerin
    Finike'lerin
    onun (his/her/its) Finike'si Finikeleri
    Finike'leri
    bizim (our) Finike'miz Finikelerimiz
    Finike'lerimiz
    sizin (your) Finike'niz Finikeleriniz
    Finike'leriniz
    onların (their) Finike'si
    Finikeleri
    Finike'leri
    Finikeleri
    Finike'leri

    Derived terms

    • Finikeli