Fenike
Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish فنیكه, from Greek Φοινίκη (Foiníki), from Ancient Greek Φοινίκη (Phoiníkē). Doublet of Finike.
Pronunciation
- IPA(key): /feˈni.ce/
Proper noun
Fenike
Declension
| singular | |
|---|---|
| nominative | Fenike |
| definite accusative | Fenike'yi |
| dative | Fenike'ye |
| locative | Fenike'de |
| ablative | Fenike'den |
| genitive | Fenike'nin |
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | Fenike'm | Fenikelerim Fenike'lerim |
| senin (your) | Fenike'n | Fenikelerin Fenike'lerin |
| onun (his/her/its) | Fenike'si | Fenikeleri Fenike'leri |
| bizim (our) | Fenike'miz | Fenikelerimiz Fenike'lerimiz |
| sizin (your) | Fenike'niz | Fenikeleriniz Fenike'leriniz |
| onların (their) | Fenike'si Fenikeleri Fenike'leri |
Fenikeleri Fenike'leri |
References
- Redhouse, James W. (1890), “فنیكه”, in A Turkish and English Lexicon[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1398