Feinsinn
German
Etymology
Noun
Feinsinn m (strong, genitive Feinsinns or Feinsinnes, no plural)
- (uncountable) the state or quality of being perceptive, sophisticated
- Synonym: Feinsinnigkeit
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Feinsinn |
| genitive | eines | des | Feinsinns, Feinsinnes |
| dative | einem | dem | Feinsinn, Feinsinne1 |
| accusative | einen | den | Feinsinn |
1Now rare, see notes.