Erbgang
German
Etymology
From erben (“to inherit”) + Gang (“way; course”).
Pronunciation
Noun
Erbgang m (strong, genitive Erbganges or Erbgangs, plural Erbgänge)
- (law) succession
- Synonym: Erbfolge
- (biology) inheritance
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Erbgang | die | Erbgänge |
| genitive | eines | des | Erbganges, Erbgangs | der | Erbgänge |
| dative | einem | dem | Erbgang, Erbgange1 | den | Erbgängen |
| accusative | einen | den | Erbgang | die | Erbgänge |
1Now rare, see notes.