Einkehr
German
Etymology
From einkehren.
Pronunciation
Noun
Einkehr f (genitive Einkehr, no plural)
- (self-)reflection
- retreat
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Einkehr |
| genitive | einer | der | Einkehr |
| dative | einer | der | Einkehr |
| accusative | eine | die | Einkehr |
Derived terms
- Einkehrtag