Eigenvektor
See also: eigenvektor
German
Etymology
From eigen (“own”) + Vektor (“vector”).
Pronunciation
Noun
Eigenvektor m (mixed, genitive Eigenvektors, plural Eigenvektoren)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Eigenvektor | die | Eigenvektoren |
| genitive | eines | des | Eigenvektors | der | Eigenvektoren |
| dative | einem | dem | Eigenvektor | den | Eigenvektoren |
| accusative | einen | den | Eigenvektor | die | Eigenvektoren |