Dünya

See also: dünya and dünýä

Turkish

Dünya

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish دنیا, from Old Anatolian Turkish دنیا, from Arabic دُنْيَا (dunyā).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈdyn.ja/

    Proper noun

    Dünya

    1. Earth (third planet from the Sun)
      Synonym: Acun

    Declension

    Declension of Dünya
    singular plural
    nominative Dünya Dünyalar / Dünya'lar
    definite accusative Dünya'yı Dünyaları / Dünya'ları
    dative Dünya'ya Dünyalara / Dünya'lara
    locative Dünya'da Dünyalarda / Dünya'larda
    ablative Dünya'dan Dünyalardan / Dünya'lardan
    genitive Dünya'nın Dünyaların / Dünya'ların
    Possessive forms of Dünya
    singular plural
    benim (my) Dünya'm Dünyalarım
    Dünya'larım
    senin (your) Dünya'n Dünyaların
    Dünya'ların
    onun (his/her/its) Dünya'sı Dünyaları
    Dünya'ları
    bizim (our) Dünya'mız Dünyalarımız
    Dünya'larımız
    sizin (your) Dünya'nız Dünyalarınız
    Dünya'larınız
    onların (their) Dünya'sı
    Dünyaları
    Dünya'ları
    Dünyaları
    Dünya'ları

    See also

    Solar System in Turkish · Güneş Sistemi (layout · text)
    Star Güneş
    IAU planets and
    notable dwarf planets
    Merkür Venüs Dünya
    yerküre
    Mars Ceres Jüpiter Satürn Uranüs Neptün Plüton Eris
    Notable
    moons
    — — Ay
    —