Chaucerus
Latin
Alternative forms
- Chaucērius (rare)
Etymology
Proper noun
Chaucērus m sg (genitive Chaucērī); second declension
- Chaucer
- 1519, Guilielmus Horman [William Horman], “De Animi Cultu / ꝑ Eruditionẽ / et Doctrinam: Vbi de Scolasticis Institutis / et Eius Supellectili / et Armis”, in Vulgaria Viri Doctissimi Guil. Hormani Caesariburgensis, London: […] [P]er R[i]chardum Pynson [by Richard Pynson] […], →OCLC, folio 89, verso:
- Dantes Patrarcha / Boccatius / Chaucerus / Gowarus / et Lidgattus fuerunt egregii logographi.
- [original: Dantes Patrarcke / Boccaſſe / Chaucer / Gowar / and Lydgate were goodly makers of feyned narratiõs[.]]
Declension
Second-declension noun, singular only.
| singular | |
|---|---|
| nominative | Chaucērus |
| genitive | Chaucērī |
| dative | Chaucērō |
| accusative | Chaucērum |
| ablative | Chaucērō |
| vocative | Chaucēre |