Anni

See also: anni, ánni, Anní, Ānnī, and án-ni

Danish

Proper noun

Anni

  1. a female given name, variant of Annie and Anna

Estonian

Proper noun

Anni

  1. a female given name, variant of Anna

Finnish

Etymology

    Originally a Finnish pet form of Anna.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɑnːi/, [ˈɑ̝nːi]
    • Rhymes: -ɑnːi
    • Syllabification(key): An‧ni
    • Hyphenation(key): An‧ni

    Proper noun

    Anni

    1. a female given name
      • 1840, Kanteletar:1:217 Kojo ja Anni (folk poetry):
        "Annas, Kolkko, Anniasi!" ¶ "Miksi sinulle Anniani?" ¶ "Kojon pojan puolisoksi." ¶ "Mull’ on musta Annikkini."
        “Give me, Kolkko, your Anni!” ¶ “Why should I give you my Anni?” ¶ “To be the wife of Kojo's son.” ¶ “I have my own black Annikki.”
      • 1977, Marja-Leena Mikkola, Anni Manninen, Otava, published 1979, →ISBN, pages 7–8:
        Hän harmitteli taas kerran sitä, että hänen nimensä oli Anni. Miksei Adelhaid? Tai edes Annina? Anni oli ollut mummon nimi, ja koska mummokin oli ollut punatukkainen, äiti oli lykännyt tuon arkipäiväisen nimen omalle tyttövauvalleen.
        She again lamented how her name was Anni. Why not Adelhaid? Or even Annina? Anni was what her grandmother had been called, and because she had been a redhead too, the mother had given this mundane name to her own baby daughter too.

    Declension

    Inflection of Anni (Kotus type 5/risti, no gradation)
    nominative Anni Annit
    genitive Annin Annien
    partitive Annia Anneja
    illative Anniin Anneihin
    singular plural
    nominative Anni Annit
    accusative nom. Anni Annit
    gen. Annin
    genitive Annin Annien
    partitive Annia Anneja
    inessive Annissa Anneissa
    elative Annista Anneista
    illative Anniin Anneihin
    adessive Annilla Anneilla
    ablative Annilta Anneilta
    allative Annille Anneille
    essive Annina Anneina
    translative Anniksi Anneiksi
    abessive Annitta Anneitta
    instructive — Annein
    comitative See the possessive forms below.
    Possessive forms of Anni (Kotus type 5/risti, no gradation)
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative Annini Annini
    accusative nom. Annini Annini
    gen. Annini
    genitive Annini Annieni
    partitive Anniani Annejani
    inessive Annissani Anneissani
    elative Annistani Anneistani
    illative Anniini Anneihini
    adessive Annillani Anneillani
    ablative Anniltani Anneiltani
    allative Annilleni Anneilleni
    essive Anninani Anneinani
    translative Annikseni Anneikseni
    abessive Annittani Anneittani
    instructive — —
    comitative — Anneineni
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative Annisi Annisi
    accusative nom. Annisi Annisi
    gen. Annisi
    genitive Annisi Anniesi
    partitive Anniasi Annejasi
    inessive Annissasi Anneissasi
    elative Annistasi Anneistasi
    illative Anniisi Anneihisi
    adessive Annillasi Anneillasi
    ablative Anniltasi Anneiltasi
    allative Annillesi Anneillesi
    essive Anninasi Anneinasi
    translative Anniksesi Anneiksesi
    abessive Annittasi Anneittasi
    instructive — —
    comitative — Anneinesi
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative Annimme Annimme
    accusative nom. Annimme Annimme
    gen. Annimme
    genitive Annimme Anniemme
    partitive Anniamme Annejamme
    inessive Annissamme Anneissamme
    elative Annistamme Anneistamme
    illative Anniimme Anneihimme
    adessive Annillamme Anneillamme
    ablative Anniltamme Anneiltamme
    allative Annillemme Anneillemme
    essive Anninamme Anneinamme
    translative Anniksemme Anneiksemme
    abessive Annittamme Anneittamme
    instructive — —
    comitative — Anneinemme
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative Anninne Anninne
    accusative nom. Anninne Anninne
    gen. Anninne
    genitive Anninne Annienne
    partitive Annianne Annejanne
    inessive Annissanne Anneissanne
    elative Annistanne Anneistanne
    illative Anniinne Anneihinne
    adessive Annillanne Anneillanne
    ablative Anniltanne Anneiltanne
    allative Annillenne Anneillenne
    essive Anninanne Anneinanne
    translative Anniksenne Anneiksenne
    abessive Annittanne Anneittanne
    instructive — —
    comitative — Anneinenne
    third-person possessor
    singular plural
    nominative Anninsa Anninsa
    accusative nom. Anninsa Anninsa
    gen. Anninsa
    genitive Anninsa Anniensa
    partitive Anniaan
    Anniansa
    Annejaan
    Annejansa
    inessive Annissaan
    Annissansa
    Anneissaan
    Anneissansa
    elative Annistaan
    Annistansa
    Anneistaan
    Anneistansa
    illative Anniinsa Anneihinsa
    adessive Annillaan
    Annillansa
    Anneillaan
    Anneillansa
    ablative Anniltaan
    Anniltansa
    Anneiltaan
    Anneiltansa
    allative Annilleen
    Annillensa
    Anneilleen
    Anneillensa
    essive Anninaan
    Anninansa
    Anneinaan
    Anneinansa
    translative Annikseen
    Anniksensa
    Anneikseen
    Anneiksensa
    abessive Annittaan
    Annittansa
    Anneittaan
    Anneittansa
    instructive — —
    comitative — Anneineen
    Anneinensa

    Trivia

    • Anni is the 45th most common female given name in Finland, belonging to 14,587 female individuals (and as a middle name to 5,287 more), according to August 2025 data from the Digital and Population Data Services Agency of Finland.

    References

    1. ^ Kustaa Vilkuna (2005) [1976], Pirjo Mikkonen, editor, Etunimet, 4th edition, Helsinki: Otava, published 2011, →ISBN

    Anagrams

    German

    Alternative forms

    Etymology

    From a diminutive of Anna.

    Proper noun

    Anni

    1. a female given name

    Greenlandic

    Alternative forms

    • (old orthography) Áne

    Etymology

    Borrowed from Danish Ane.

    Proper noun

    Anni

    1. a female given name from Danish

    References

    • Nuka Møller: Kalaallit aqqi (Greenlandic personal names), Oqaasileriffik 2015, →ISBN
    • [1] Danskernes navne 2005, including the residents of Greenland

    Norwegian Bokmål

    Alternative forms

    Etymology

    Borrowed from English Annie (“female given name”), adapted in spelling. English Annie is a pet form of Ann and Anne. The name ultimately derives from Late Latin Anna (“female given name”), from Koine Greek Ἄννα (Ánna, “Anna”), from Biblical Hebrew חַנָּה (“grace, favour”), from Biblical Hebrew חָנַן (“to be gracious, show favour”).[1][2]

    The spelling was already in use in Norway in the 19th century.[1]

    Compare Danish Anni and Swedish Anni (“female given name”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /¹anːi/, [ˈànːǐ]
    • Rhymes: -anːi
    • Homophones: Annie, Anny
    • Hyphenation: An‧ni

    Proper noun

    Anni

    1. a female given name from English [in turn from Latin, in turn from Ancient Greek, in turn from Biblical Hebrew], equivalent to English Annie

    Usage notes

    • Anni was already used in Norway in the 19th century and was particularly associated with Kristiania, Telemark and Finnmark.[1]
    • In modern Norwegian usage, Anni is considerably less common than the alternative forms Annie and Anny.[1]

    Statistics

    • According to Statistics Norway, 466 women in Norway had Anni as their first given name as of 1 January 2026.[3]

    References

    Anagrams

    Swedish

    Pronunciation

    Proper noun

    Anni c (genitive Annis)

    1. a female given name, variant of Annie

    Welsh

    Pronunciation

    Proper noun

    Anni f

    1. a female given name

    Mutation

    Mutated forms of Anni
    radical soft nasal h-prothesis
    Anni unchanged unchanged Hanni

    Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Welsh.
    All possible mutated forms are displayed for convenience.

    References

    Heini Gruffudd (2010), Enwau Cymraeg i Blant / Welsh Names for Children‎[2], Y Lolfa, →ISBN, page 18