żydowski

Polish

Etymology

    From żyd + -owski.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ʐɘˈdɔf.ski/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -ɔfski
    • Syllabification: ży‧dow‧ski

    Adjective

    żydowski (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) Jewish

    Declension

    Declension of żydowski (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative żydowski żydowska żydowskie żydowscy żydowskie
    genitive żydowskiego żydowskiej żydowskiego żydowskich
    dative żydowskiemu, żydowsku1 żydowskiej żydowskiemu, żydowsku1 żydowskim
    accusative żydowskiego żydowski żydowską żydowskie żydowskich żydowskie
    instrumental żydowskim żydowską żydowskim żydowskimi
    locative żydowskim żydowskiej żydowskim żydowskich

    1Archaic.

    Noun

    żydowski m inan

    1. Yiddish (West Germanic, or more specifically High German, language that developed from Middle High German dialects, with an admixture of vocabulary from multiple source languages, including Hebrew-Aramaic, Romance, Slavic, English, etc., and mostly written in Hebrew characters, which is used mainly among Ashkenazic Jews from Central and Eastern Europe)
      Synonym: jidysz

    Derived terms

    nouns

    Further reading

    • “żydowski”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “żydowski”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)