łaskawca

See also: łaskawcą

Polish

Etymology

    From łaskawy + -ca.

    Pronunciation

    • IPA(key): /wasˈkaf.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aft͡sa
    • Syllabification: łas‧kaw‧ca

    Noun

    łaskawca m pers (female equivalent łaskawczyni)

    1. (archaic or derogatory) benefactor (person who performs good deeds)

    Declension

    Declension of łaskawca
    singular plural
    nominative łaskawca łaskawcy, łaskawce1
    genitive łaskawcy łaskawców
    dative łaskawcy łaskawcom
    accusative łaskawcę łaskawców
    instrumental łaskawcą łaskawcami
    locative łaskawcy łaskawcach
    vocative łaskawco łaskawcy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “łaskawca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “łaskawca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)