éar

See also: ear, EAR, -ear, 'ear, and èar

Irish

Etymology

The first element is from Old Irish derivatives of Proto-Celtic *exs (“out of”), and the second element is related to rath (“luck, favor”).

Pronunciation

  • IPA(key): /eːɾˠ/

Verb

éar (present analytic éarann, future analytic éarfaidh, verbal noun éaradh, past participle éartha)

  1. (transitive) refuse, deny; repel

Conjugation

Conjugation of éar (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present éaraim éarann tú;
éarair†
éarann sé, sí éaraimid; éarann muid éarann sibh éarann siad;
éaraid†
a éarann; a éaras éartar
past d'éar mé; d'éaras /
éar mé‡; éaras‡
d'éar tú; d'éarais /
éar tú‡; éarais‡
d'éar sé, sí /
éar sé, sí‡
d'éaramar; d'éar muid /
éaramar‡; éar muid‡
d'éar sibh; d'éarabhair /
éar sibh‡;
éarabhair‡
d'éar siad; d'éaradar /
éar siad‡; éaradar‡
a d'éar éaradh;
héaradh†
past habitual d'éarainn /
éarainn‡
d'éartá /
éartá‡
d'éaradh sé, sí /
éaradh sé, sí‡
d'éaraimis; d'éaradh muid /
éaraimis‡; éaradh muid‡
d'éaradh sibh /
éaradh sibh‡
d'éaraidís; d'éaradh siad /
éaraidís‡; éaradh siad‡
a d'éaradh d'éartaí /
éartaí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future éarfaidh mé;
éarfad
éarfaidh tú;
éarfair†
éarfaidh sé, sí éarfaimid;
éarfaidh muid
éarfaidh sibh éarfaidh siad;
éarfaid†
a éarfaidh; a éarfas éarfar
conditional d'éarfainn /
éarfainn‡
d'éarfá /
éarfá‡
d'éarfadh sé, sí /
éarfadh sé, sí‡
d'éarfaimis; d'éarfadh muid /
éarfaimis‡; éarfadh muid‡
d'éarfadh sibh /
éarfadh sibh‡
d'éarfaidís; d'éarfadh siad /
éarfaidís‡; éarfadh siad‡
a d'éarfadh d'éarfaí /
éarfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-éara mé;
go n-éarad†
go n-éara tú;
go n-éarair†
go n-éara sé, sí go n-éaraimid;
go n-éara muid
go n-éara sibh go n-éara siad;
go n-éaraid†
— go n-éartar
past dá n-éarainn dá n-éartá dá n-éaradh sé, sí dá n-éaraimis;
dá n-éaradh muid
dá n-éaradh sibh dá n-éaraidís;
dá n-éaradh siad
— dá n-éartaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— éaraim éar éaradh sé, sí éaraimis éaraigí;
éaraidh†
éaraidís — éartar
past participle éartha
verbal noun éaradh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of éar
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
éar n-éar héar not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • MacBain, Alexander; Mackay, Eneas (1911), “éar”, in An Etymological Dictionary of the Gaelic Language‎[1], Stirling, →ISBN