zwierz

See also: zwiérz

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈzvjɛʂ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛʂ
  • Syllabification: zwierz

Etymology 1

    Inherited from Proto-Slavic *zvěrь.

    Noun

    zwierz m animal (diminutive zwierzak)

    1. (sometimes figurative) wild animal, beast
      Synonym: bestia
      • 1938, A. A. Milne, translated by Irena Tuwim, Chatka Puchatka:
        I nie wie zwierz ni człek / Choć żyłby cały wiek / kiedy tak pada śnieg / Jak marzną mi paluszki.
        And nobody knows / How cold my toes / How cold my toes / Are growing.
    Declension
    Declension of zwierz
    singular plural
    nominative zwierz zwierze
    genitive zwierza zwierzy, zwierzów
    dative zwierzowi zwierzom
    accusative zwierza zwierze
    instrumental zwierzem zwierzami
    locative zwierzu zwierzach
    vocative zwierzu zwierze
    Alternative forms
    Derived terms

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      zwierz

      1. second-person singular imperative of zwierzyć

      Further reading

      • “zwierz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “zwierz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)