znacznik

Polish

Etymology

    From znak + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈznat͡ʂ.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡ʂɲik
    • Syllabification: znacz‧nik

    Noun

    znacznik m inan

    1. (literary) symptom, sign
    2. (molecular biology) protein tag
    3. (medicine) marker
      znacznik biologiczny ― biomarker
      znacznik nowotworowy ― tumor marker
    4. (biochemistry) label
      znacznik spinowy ― spin label
    5. (computing) tag (element in several markup languages)
    6. (metadata) tag
      Synonym: tag
    7. (woodworking, metalworking) marking gauge
    8. timber scribe, tree marking knife
    9. (stenography) arbitrary sign
    10. (agriculture) tooth rake (tool for making furrows)

    Declension

    Declension of znacznik
    singular plural
    nominative znacznik znaczniki
    genitive znacznika znaczników
    dative znacznikowi znacznikom
    accusative znacznik znaczniki
    instrumental znacznikiem znacznikami
    locative znaczniku znacznikach
    vocative znaczniku znaczniki

    Further reading

    • “znacznik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “znacznik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)