ziemian

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʑɛ.mjan/
  • Rhymes: -ɛmjan
  • Syllabification: zie‧mian

Etymology 1

    From ziemia + -an. Coined by Jędrzej Śniadecki.[1] Displaced by Polish tellur.

    Noun

    ziemian m inan

    1. (obsolete, chemistry, puristic) tellurium
    Declension
    Declension of ziemian
    singular plural
    nominative ziemian ziemiany
    genitive ziemianu ziemianów
    dative ziemianowi ziemianom
    accusative ziemian ziemiany
    instrumental ziemianem ziemianami
    locative ziemianie ziemianach
    vocative ziemianie ziemiany

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      ziemian m pers

      1. genitive/accusative plural of ziemianin

      References

      1. ^ Teodor Teofil Matecki (1855), “I. PIERWIASTKI”, in Słownictwo chemiczne Polskie (in Polish), Poznań: Jan Konstanty Żupański, page 23: “Te. — Tellur — Tellurium, Tellure, Tellur. (Sniad. Fonb. Krzyż. Ziemian)”