zatnout

Czech

Alternative forms

  • zatít

Etymology

    Inherited from Old Czech zatieti. By surface analysis, za- + tnout.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈzatnou̯t]

    Verb

    zatnout pf (imperfective zatínat)

    1. to drive, to cut, to sink
      Zvedl sekyrku a s chutí ji zaťal do špalku.
      He picked up the axe and drove it into the log with zest.
    2. to clench, to flex, to tense
      zatnout pěsti/zuby ― to clench one's fists/teeth
      Já mu zatnu tipec! ― I'll fix him!

    Conjugation

    The template Template:cs-conj-za-čít does not use the parameter(s):
    a=p
    Please see Module:checkparams for help with this warning.

    Conjugation of zatnout
    infinitive zatnout, zatnouti active adjective zaťavší

    , zatnuvší

    verbal noun zatětí, zatnutí passive adjective zaťatý, zatnutý
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person zatnu zatneme — zatněme
    2nd person zatneš zatnete zatni zatněte
    3rd person zatne zatnou — —

    The verb zatnout does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate zaťal, zatnul zaťali, zatnuli zaťat, zatnut zaťati, zatnuti
    masculine inanimate zaťaly, zatnuly zaťaty, zatnuty
    feminine zaťala, zatnula zaťata, zatnuta
    neuter zaťalo, zatnulo zaťala, zatnula zaťato, zatnuto zaťata, zatnuta
    transgressives present past
    masculine singular — zaťav, zatnuv
    feminine + neuter singular — zaťavši, zatnuvši
    plural — zaťavše, zatnuvše

    Further reading