zarmoucený

Czech

Etymology

    From zarmoutit + -ený.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈzarmou̯t͡sɛniː]

    Adjective

    zarmoucený (comparative zarmoucenější, superlative nejzarmoucenější, adverb zarmouceně)

    1. sad, sorrowful
      Synonyms: smutný, nešťastný
      Antonym: šťastný

    Declension

    Declension of zarmoucený (hard)
    singular
    masculine feminine neuter
    animate inanimate
    nominative zarmoucený zarmoucená zarmoucené
    genitive zarmouceného zarmoucené zarmouceného
    dative zarmoucenému zarmoucené zarmoucenému
    accusative zarmouceného zarmoucený zarmoucenou zarmoucené
    locative zarmouceném zarmoucené zarmouceném
    instrumental zarmouceným zarmoucenou zarmouceným
    plural
    masculine feminine neuter
    animate inanimate
    nominative zarmoucení zarmoucené zarmoucená
    genitive zarmoucených
    dative zarmouceným
    accusative zarmoucené zarmoucená
    locative zarmoucených
    instrumental zarmoucenými, zarmoucenýma1

    1This form is used when describing dual nouns, e.g. očima, rukama.

    Further reading