zakus

Polish

Etymology

Deverbal from zakusić, from kusić. Coined by Jacek Przybylski.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈza.kus/
  • Rhymes: -akus
  • Syllabification: za‧kus

Noun

zakus m inan

  1. (rare) intention
  2. (in the plural) designs (one's attempts to acquire something)

Declension

Almost exclusively in the plural.

Declension of zakus
singular plural
nominative zakus zakusy
genitive zakusu zakusów
dative zakusowi zakusom
accusative zakus zakusy
instrumental zakusem zakusami
locative zakusie zakusach
vocative zakusie zakusy

References

  1. ^ Renata Przybylska (2019), “O niektórych «dzikich i niesłychanych słowach» Jacka Idziego Przybylskiego”, in Roman Dąbrowski, editor, Przybylski i inni: O znaczeniu Krakowa i regionu w kulturze oświecenia (Studia Dziewiętnastowieczne. Rozprawy; 16) (in Polish), Poland: Wydawnictwo Księgarnia Akademicka, →DOI, page 120: “zakusy - ‘próby’, „Jakkolwiek miło jest i nie bez plonu wyśledzać kroki, którymi ludzie zbliżali się do wynalazku pisma, przeglądać pierwiastkowe jego zakusy i wzory”; „znaleziono jego zakusy między dziczą leśników w Afryce i w Ameryce” (s. 16).”

Further reading

  • “zakus”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)