zaczaić

Polish

Etymology

    From za- + czaić.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /zaˈt͡ʂa.it͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ait͡ɕ
    • Syllabification: za‧cza‧ić

    Verb

    zaczaić pf (imperfective zaczajać)

    1. (reflexive with się, colloquial) to lie in wait, to lurk

    Conjugation

    Conjugation of zaczaić pf (class VIa)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive zaczaić
    future tense 1st zaczaję zaczaimy
    2nd zaczaisz zaczaicie
    3rd zaczai zaczają
    impersonal zaczai się
    past tense 1st zaczaiłem,
    -(e)m zaczaił
    zaczaiłam,
    -(e)m zaczaiła
    zaczaiłom1,
    -(e)m zaczaiło
    zaczailiśmy,
    -(e)śmy zaczaili
    zaczaiłyśmy,
    -(e)śmy zaczaiły
    2nd zaczaiłeś,
    -(e)ś zaczaił
    zaczaiłaś,
    -(e)ś zaczaiła
    zaczaiłoś1,
    -(e)ś zaczaiło
    zaczailiście,
    -(e)ście zaczaili
    zaczaiłyście,
    -(e)ście zaczaiły
    3rd zaczaił zaczaiła zaczaiło zaczaili zaczaiły
    impersonal zaczajono
    conditional 1st zaczaiłbym,
    bym zaczaił
    zaczaiłabym,
    bym zaczaiła
    zaczaiłobym1,
    bym zaczaiło
    zaczailibyśmy,
    byśmy zaczaili
    zaczaiłybyśmy,
    byśmy zaczaiły
    2nd zaczaiłbyś,
    byś zaczaił
    zaczaiłabyś,
    byś zaczaiła
    zaczaiłobyś1,
    byś zaczaiło
    zaczailibyście,
    byście zaczaili
    zaczaiłybyście,
    byście zaczaiły
    3rd zaczaiłby,
    by zaczaił
    zaczaiłaby,
    by zaczaiła
    zaczaiłoby,
    by zaczaiło
    zaczailiby,
    by zaczaili
    zaczaiłyby,
    by zaczaiły
    impersonal zaczajono by
    imperative 1st niech zaczaję zaczajmy
    2nd zaczaj zaczajcie
    3rd niech zaczai niech zaczają
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st zaczaiłem był zaczaiłam była zaczaiłom było1 zaczailiśmy byli zaczaiłyśmy były
    2nd zaczaiłeś był zaczaiłaś była zaczaiłoś było1 zaczailiście byli zaczaiłyście były
    3rd zaczaił był zaczaiła była zaczaiło było zaczaili byli zaczaiły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym zaczaił byłabym zaczaiła byłobym zaczaiło1 bylibyśmy zaczaili byłybyśmy zaczaiły
    2nd byłbyś zaczaił byłabyś zaczaiła byłobyś zaczaiło1 bylibyście zaczaili byłybyście zaczaiły
    3rd byłby zaczaił byłaby zaczaiła byłoby zaczaiło byliby zaczaili byłyby zaczaiły
    passive adjectival participle zaczajony zaczajona zaczajone zaczajeni zaczajone
    anterior adverbial participle zaczaiwszy
    verbal noun zaczajenie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Verb

    zaczaić impf (perfective zaczaić)

    1. (reflexive with się, Malbork) synonym of podejść

    Further reading

    • “zaczaić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “zaczaić”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Dr Nadmorski (Józef Łęgowski) (1889), “zaczaić”, in “Spis wyrazów właściwych gwarze malborskiej i kociewskiej”, in Wisła. Miesięcznik Geograficzno-Etnograficzny (in Polish), volume 3 z.4, page 743