zabit

See also: zabít, zabiť, zabıt, and забить

Azerbaijani

Etymology

    Borrowed from Arabic ضَابِط (ḍābiṭ).

    Pronunciation

    • IPA(key): [zɑːˈbit]
    • Hyphenation: za‧bit

    Noun

    zabit (definite accusative zabiti, plural zabitlər)

    1. (military) officer
      Synonym: əfsər

    Declension

    Declension of zabit
    singular plural
    nominative zabitzabitlər
    definite accusative zabitizabitləri
    dative zabitəzabitlərə
    locative zabitdəzabitlərdə
    ablative zabitdənzabitlərdən
    definite genitive zabitinzabitlərin
    Possessive forms of zabit
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) zabitim zabitlərim
    sənin (“your”) zabitin zabitlərin
    onun (“his/her/its”) zabiti zabitləri
    bizim (“our”) zabitimiz zabitlərimiz
    sizin (“your”) zabitiniz zabitləriniz
    onların (“their”) zabiti or zabitləri zabitləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) zabitimi zabitlərimi
    sənin (“your”) zabitini zabitlərini
    onun (“his/her/its”) zabitini zabitlərini
    bizim (“our”) zabitimizi zabitlərimizi
    sizin (“your”) zabitinizi zabitlərinizi
    onların (“their”) zabitini or zabitlərini zabitlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) zabitimə zabitlərimə
    sənin (“your”) zabitinə zabitlərinə
    onun (“his/her/its”) zabitinə zabitlərinə
    bizim (“our”) zabitimizə zabitlərimizə
    sizin (“your”) zabitinizə zabitlərinizə
    onların (“their”) zabitinə or zabitlərinə zabitlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) zabitimdə zabitlərimdə
    sənin (“your”) zabitində zabitlərində
    onun (“his/her/its”) zabitində zabitlərində
    bizim (“our”) zabitimizdə zabitlərimizdə
    sizin (“your”) zabitinizdə zabitlərinizdə
    onların (“their”) zabitində or zabitlərində zabitlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) zabitimdən zabitlərimdən
    sənin (“your”) zabitindən zabitlərindən
    onun (“his/her/its”) zabitindən zabitlərindən
    bizim (“our”) zabitimizdən zabitlərimizdən
    sizin (“your”) zabitinizdən zabitlərinizdən
    onların (“their”) zabitindən or zabitlərindən zabitlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) zabitimin zabitlərimin
    sənin (“your”) zabitinin zabitlərinin
    onun (“his/her/its”) zabitinin zabitlərinin
    bizim (“our”) zabitimizin zabitlərimizin
    sizin (“your”) zabitinizin zabitlərinizin
    onların (“their”) zabitinin or zabitlərinin zabitlərinin

    Further reading

    • “zabit” in Obastan.com.

    Crimean Tatar

    Etymology

    From Arabic ضَابِط (ḍābiṭ).

    Noun

    zabit

    1. (military) officer
      Synonyms: ofitser, subay

    Declension

    Declension of zabit
    singular plural
    nominative zabit zabitler
    genitive zabitniñ zabitlerniñ
    dative zabitke zabitlerge
    accusative zabitni zabitlerni
    locative zabitte zabitlerde
    ablative zabitten zabitlerden

    References

    Czech

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈzabɪt]

    Participle

    zabit

    1. masculine singular passive participle of zabít

    Romanian

    Noun

    zabit m (plural zabiți)

    1. alternative form of zabet

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative zabit zabitul zabiți zabiții
    genitive-dative zabit zabitului zabiți zabiților
    vocative zabitule zabiților

    References

    • zabit in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

    Serbo-Croatian

    Etymology

    Derived from now obsolete verb zabiti ("to forget"), which itself was inherited from Proto-Slavic *zabỳti, from *za +‎ *bỳti (“to be”). Cognates include Old Church Slavonic забꙑти (zabyti), Russian забыть (zabytʹ) and Polish zabyć. First attested in the 16th century.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /zâbiːt/
    • Hyphenation: za‧bit

    Noun

    zȁbīt f (Cyrillic spelling за̏бӣт)

    1. middle of nowhere

    Declension

    Declension of zabit
    singular plural
    nominative zabit zabiti
    genitive zabiti zabiti
    dative zabiti zabitima
    accusative zabit забити
    vocative zabiti zabiti
    locative zabiti zabitima
    instrumental zabiću/zabiti zabitima

    References

    1. ^ Matasović, Ranko, Dubravka Ivšić Majić, Tijmen Pronk (2016–2021), “zabit”, in Matasović, Ranko, editor, Etimološki rječnik hrvatskoga jezika [Etymological dictionary of the Croatian language] (in Serbo-Croatian), volume [], Zagreb: Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje, page 576

    Further reading

    • “zabit”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

    Turkish

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish ضابط (zabıt, zabit, “officer; police magistrate; senior clerk”), from Arabic ضَابِط (ḍābiṭ).

      Pronunciation

      • Audio:(file)

      Noun

      zabit (definite accusative zabiti, plural zabitler)

      1. officer
      • zabıt

      References

      • Nişanyan, Sevan (2002–), “zabit”, in Nişanyan Sözlük
      • Redhouse, James W. (1890), “ضابط”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1204
      • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN