yolsuz

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish یولسز (yolsuz). By surface analysis, yol + -suz.

    Adjective

    yolsuz

    1. (literally) roadless, trackless
    2. (figuratively) wrong, illegal, corrupt
      • 1938 June 28, Anadolu Agency, “Mısır Kralının teftişleri”, in Doğu, page 3:
        Dün Kral Majeste Faruk otomobile şehirede bir gezinti yapmış ve bazı resmî müesseseleri teftiş etmiştir. Teftiş esnasında yolsuz hareketlerini gördüğü üç büyük memura işten el çektirilmesini emretmiştir.
        (please add an English translation of this quotation)
    3. (historical) banned from his guild for impropriety

    Derived terms

    References

    • Redhouse, James W. (1890), “یولسز”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 2219
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN, page 1261