yetkili

Turkish

Etymology

    From yetki + -li.

    Pronunciation

    • IPA(key): /jet.ci.li/
    • Hyphenation: yet‧ki‧li

    Adjective

    yetkili

    1. authorised, authorized, authoritative
    2. commissioned

    Noun

    yetkili (definite accusative yetkiliyi, plural yetkililer)

    1. authority

    Declension

    Declension of yetkili
    singular plural
    nominative yetkili yetkililer
    definite accusative yetkiliyi yetkilileri
    dative yetkiliye yetkililere
    locative yetkilide yetkililerde
    ablative yetkiliden yetkililerden
    genitive yetkilinin yetkililerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular yetkilim yetkililerim
    2nd singular yetkilin yetkililerin
    3rd singular yetkilisi yetkilileri
    1st plural yetkilimiz yetkililerimiz
    2nd plural yetkiliniz yetkilileriniz
    3rd plural yetkilileri yetkilileri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular yetkilimi yetkililerimi
    2nd singular yetkilini yetkililerini
    3rd singular yetkilisini yetkililerini
    1st plural yetkilimizi yetkililerimizi
    2nd plural yetkilinizi yetkililerinizi
    3rd plural yetkililerini yetkililerini
    dative
    singular plural
    1st singular yetkilime yetkililerime
    2nd singular yetkiline yetkililerine
    3rd singular yetkilisine yetkililerine
    1st plural yetkilimize yetkililerimize
    2nd plural yetkilinize yetkililerinize
    3rd plural yetkililerine yetkililerine
    locative
    singular plural
    1st singular yetkilimde yetkililerimde
    2nd singular yetkilinde yetkililerinde
    3rd singular yetkilisinde yetkililerinde
    1st plural yetkilimizde yetkililerimizde
    2nd plural yetkilinizde yetkililerinizde
    3rd plural yetkililerinde yetkililerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular yetkilimden yetkililerimden
    2nd singular yetkilinden yetkililerinden
    3rd singular yetkilisinden yetkililerinden
    1st plural yetkilimizden yetkililerimizden
    2nd plural yetkilinizden yetkililerinizden
    3rd plural yetkililerinden yetkililerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular yetkilimin yetkililerimin
    2nd singular yetkilinin yetkililerinin
    3rd singular yetkilisinin yetkililerinin
    1st plural yetkilimizin yetkililerimizin
    2nd plural yetkilinizin yetkililerinizin
    3rd plural yetkililerinin yetkililerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular yetkiliyim yetkililerim
    2nd singular yetkilisin yetkililersin
    3rd singular yetkili
    yetkilidir
    yetkililer
    yetkililerdir
    1st plural yetkiliyiz yetkilileriz
    2nd plural yetkilisiniz yetkililersiniz
    3rd plural yetkililer yetkililerdir

    Derived terms

    • yetkilice
    • yetkilicik
    • yetkilili
    • yetkilisiz
    • yetkiliyken
    • yetkiliyle
    • yetkiliyse

    Synonyms

    Antonyms