yarma

Turkish

Pronunciation

  • (etymology 1): IPA(key): /jaɾˈma/
  • (etymology 2): IPA(key): /ˈjaɾ.ma/
  • Hyphenation: yar‧ma

Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish یارمه (yarma). by surface analysis, yar- (“to split, to crack”) +‎ -ma.

    Noun

    yarma (definite accusative yarmayı, plural yarmalar)

    1. verbal noun of yarmak
    2. Cracked or crushed wheat, or other grains.
    3. Soup made from cracked wheat.
    Declension
    Declension of yarma
    singular plural
    nominative yarma yarmalar
    definite accusative yarmayı yarmaları
    dative yarmaya yarmalara
    locative yarmada yarmalarda
    ablative yarmadan yarmalardan
    genitive yarmanın yarmaların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular yarmam yarmalarım
    2nd singular yarman yarmaların
    3rd singular yarması yarmaları
    1st plural yarmamız yarmalarımız
    2nd plural yarmanız yarmalarınız
    3rd plural yarmaları yarmaları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular yarmamı yarmalarımı
    2nd singular yarmanı yarmalarını
    3rd singular yarmasını yarmalarını
    1st plural yarmamızı yarmalarımızı
    2nd plural yarmanızı yarmalarınızı
    3rd plural yarmalarını yarmalarını
    dative
    singular plural
    1st singular yarmama yarmalarıma
    2nd singular yarmana yarmalarına
    3rd singular yarmasına yarmalarına
    1st plural yarmamıza yarmalarımıza
    2nd plural yarmanıza yarmalarınıza
    3rd plural yarmalarına yarmalarına
    locative
    singular plural
    1st singular yarmamda yarmalarımda
    2nd singular yarmanda yarmalarında
    3rd singular yarmasında yarmalarında
    1st plural yarmamızda yarmalarımızda
    2nd plural yarmanızda yarmalarınızda
    3rd plural yarmalarında yarmalarında
    ablative
    singular plural
    1st singular yarmamdan yarmalarımdan
    2nd singular yarmandan yarmalarından
    3rd singular yarmasından yarmalarından
    1st plural yarmamızdan yarmalarımızdan
    2nd plural yarmanızdan yarmalarınızdan
    3rd plural yarmalarından yarmalarından
    genitive
    singular plural
    1st singular yarmamın yarmalarımın
    2nd singular yarmanın yarmalarının
    3rd singular yarmasının yarmalarının
    1st plural yarmamızın yarmalarımızın
    2nd plural yarmanızın yarmalarınızın
    3rd plural yarmalarının yarmalarının

    Adjective

    yarma

    1. (of a person) rude, uncouth
    Declension
    Predicative forms of yarma
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) yarmayım yarma mıyım?
    sen (you are) yarmasın yarma mısın?
    o (he/she/it is) yarma / yarmadır yarma mı?
    biz (we are) yarmayız yarma mıyız?
    siz (you are) yarmasınız yarma mısınız?
    onlar (they are) yarma(lar) yarma(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) yarmaydım yarma mıydım?
    sen (you were) yarmaydın yarma mıydın?
    o (he/she/it was) yarmaydı yarma mıydı?
    biz (we were) yarmaydık yarma mıydık?
    siz (you were) yarmaydınız yarma mıydınız?
    onlar (they were) yarmaydılar yarma mıydılar?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) yarmaymışım yarma mıymışım?
    sen (you were) yarmaymışsın yarma mıymışsın?
    o (he/she/it was) yarmaymış yarma mıymış?
    biz (we were) yarmaymışız yarma mıymışız?
    siz (you were) yarmaymışsınız yarma mıymışsınız?
    onlar (they were) yarmaymışlar yarma mıymışlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) yarmaysam yarma mıysam?
    sen (if you) yarmaysan yarma mıysan?
    o (if he/she/it) yarmaysa yarma mıysa?
    biz (if we) yarmaysak yarma mıysak?
    siz (if you) yarmaysanız yarma mıysanız?
    onlar (if they) yarmaysalar yarma mıysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Derived terms

    Etymology 2

    By surface analysis, yar- (“to split, to crack”) +‎ -ma.

    Verb

    yarma

    1. second-person singular negative imperative of yarmak

    Further reading

    Yámana

    Adjective

    yarma

    1. new