yar

See also: Appendix:Variations of "yar"

Translingual

Etymology

Abbreviation of English Yabarana.

Symbol

yar

  1. (international standards) ISO 639-3 language code for Yabarana.

See also

English

Pronunciation

Etymology 1

From Middle English ȝaren, ȝurren, ȝeorren, from Old English ġeorran, ġirran, gyrran (“to sound, chatter, grunt, creak, grate”), from Proto-West Germanic *gerran (“to creak”), from Proto-Indo-European *gʰer- (“to make a noise, rattle, gurgle, grumble”). Cognate with Scots yarr, yirr (“to snarl, growl, quarrel, cause trouble”), Middle High German girren (“to roar, cry, rattle, chatter”).

Alternative forms

Verb

yar (third-person singular simple present yars, present participle yarring, simple past and past participle yarred)

  1. (intransitive) To snarl; to gnar.
  2. (intransitive, chiefly Scotland) To growl, especially like a dog; quarrel; to be captious or troublesome.

Etymology 2

Uncertain.

Adjective

yar (comparative more yar, superlative most yar)

  1. (UK dialectal) Sour; brackish.
Derived terms

Etymology 3

From Middle English yar, ȝar, variants of yare, ȝare, from Old English ġearu (“ready”), from Proto-West Germanic *garu, from Proto-Germanic *garwaz.

Alternative forms

Adjective

yar (comparative yarer, superlative yarest)

  1. (nautical, of a vessel, especially sailboat) Quick and agile; easy to hand, reef and steer.
    • 1390, J. Gower, Confessio Amantis, II. 237:
      The wynd was good, the Schip was yare.
    • 1939, The Philadelphia Story written by Philip Barry
      My, she was yar...It means, uh...easy to handle, quick to the helm, fast, right. Everything a boat should be, until she develops dry rot.
    • 1958, Bulletin of the John Rylands Library:
      ...to make a ship best weighed, or yarest in her going.
    • 1993 Captain McAllister, The Simpsons ep. 1F06
      Arr, here be a fine vessel: the yarest river-going boat there be.
Synonyms

Anagrams

Akan

Verb

yar (Fante)

  1. to be sick

Azerbaijani

Etymology

    Borrowed from Persian یار (yâr).

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Noun

    yar (definite accusative yarı, plural yarlar)

    1. (poetic) beloved, sweetheart
    2. (dated) friend
    3. (dated) helper
      Allah yar olsun! (idiomatic) ― Godspeed! (literally, “may God be the helper”)

    Declension

    Declension of yar
    singular plural
    nominative yaryarlar
    definite accusative yarıyarları
    dative yarayarlara
    locative yardayarlarda
    ablative yardanyarlardan
    definite genitive yarınyarların
    Possessive forms of yar
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) yarım yarlarım
    sənin (“your”) yarın yarların
    onun (“his/her/its”) yarı yarları
    bizim (“our”) yarımız yarlarımız
    sizin (“your”) yarınız yarlarınız
    onların (“their”) yarı or yarları yarları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) yarımı yarlarımı
    sənin (“your”) yarını yarlarını
    onun (“his/her/its”) yarını yarlarını
    bizim (“our”) yarımızı yarlarımızı
    sizin (“your”) yarınızı yarlarınızı
    onların (“their”) yarını or yarlarını yarlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) yarıma yarlarıma
    sənin (“your”) yarına yarlarına
    onun (“his/her/its”) yarına yarlarına
    bizim (“our”) yarımıza yarlarımıza
    sizin (“your”) yarınıza yarlarınıza
    onların (“their”) yarına or yarlarına yarlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) yarımda yarlarımda
    sənin (“your”) yarında yarlarında
    onun (“his/her/its”) yarında yarlarında
    bizim (“our”) yarımızda yarlarımızda
    sizin (“your”) yarınızda yarlarınızda
    onların (“their”) yarında or yarlarında yarlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) yarımdan yarlarımdan
    sənin (“your”) yarından yarlarından
    onun (“his/her/its”) yarından yarlarından
    bizim (“our”) yarımızdan yarlarımızdan
    sizin (“your”) yarınızdan yarlarınızdan
    onların (“their”) yarından or yarlarından yarlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) yarımın yarlarımın
    sənin (“your”) yarının yarlarının
    onun (“his/her/its”) yarının yarlarının
    bizim (“our”) yarımızın yarlarımızın
    sizin (“your”) yarınızın yarlarınızın
    onların (“their”) yarının or yarlarının yarlarının

    Breton

    Etymology

    From Proto-Celtic *yarā (compare Welsh iâr).

    Noun

    yar f (plural yer)

    1. hen

    Cornish

    Etymology

    From Old Cornish yar, from Proto-Celtic *yarā (compare Welsh iâr).

    Pronunciation

    • IPA(key): /jaːɹ/

    Noun

    yar f (plural yer)

    1. chicken, hen

    Derived terms

    • bregh yar (“chickenpox”)
    • garth yer (“chicken run”)
    • gonis yer (“poultry farming”)
    • kew yer (“chicken run”)
    • kig yar (“chicken meat”)
    • kloos yer (“chicken run”)
    • kowel yer (“chicken coop”)
    • krow yer (“chicken coop”)
    • mabyar (“chick”)
    • neyth yar (“hen's nest”)
    • prenn yer (“perch, roost”)
    • yar frankres (“free-range hen”)
    • yar gowellys (“battery hen”)
    • yar Gyni (“turkey (bird)”)
    • yarji (“chicken coop”)
    • yerji (“henhouse”)
    • kock (“cock (male chicken)”)
    • kulyek (“cock (male chicken)”)

    Kalasha

    Noun

    yar

    1. friend

    Synonyms

    Middle English

    Determiner

    yar

    1. (chiefly Northern) alternative form of þeir

    Old Cornish

    Etymology

    Inherited from Proto-Celtic *yarā.

    Noun

    yar

    1. chicken, hen

    Descendants

    • Cornish: yar

    Somali

    Adjective

    yar

    1. small

    Derived terms

    References

    • Reinisch, Leo (1902), Die Somali-Sprache (in German), volume 2, Wien, Austria, page 391

    Tok Pisin

    Etymology 1

    Borrowed from an Oceanic language of the area, possibly Takia yar. Ultimately from Proto-Oceanic *aʀu (“Casuarina equisetifolia”), from Proto-Malayo-Polynesian *(q)aʀuhu.

    Noun

    yar

    1. she-oak (Casuarina equisetifolia), kind of shore tree.

    References

    • M. Ross, A. Pawley, M. Osmond, editors (2008), “*aRu”, in The Lexicon of Proto-Oceanic‎[1], volume 3: Plants, Australian National University, →ISBN, pages 157–8.

    Etymology 2

    Borrowed from German Jahr (“year”).

    Noun

    yar

    1. year
      Synonym: yia
    2. Pleiades

    References

    • Murphy, John J. (1985), The Book of Pidgin English = Buk Bilong Tok Pisin, revised edition, Robert Brown & Associates, →ISBN, page 110
    • Volker, C. A. (general editor), et al. (2008), Papua New Guinea Tok Pisin English Dictionary, Oxford University Press in association with Wantok Niuspepa, →ISBN, page 123

    Turkish

    Etymology 1

      Inherited from Ottoman Turkish یار (yar, “precipice”), from Proto-Turkic *yār (“precipice, steep bank”). Compare Old Turkic [script needed] (yār, “steep slope”).[1] More at яр.

      Pronunciation

      • IPA(key): /jɑɾ/
      • Audio:(file)

      Noun

      yar (definite accusative yarı, plural yarlar)

      1. cliff, scarp, precipice
        Synonym: uçurum
        Aşağıda daimî akislerle seslenen gürültülü, derin yarlar tehlike hissini kalbimizden ayırmıyordu.
        (please add an English translation of this usage example)
      2. love, beloved
      Declension
      Declension of yar
      singular plural
      nominative yar yarlar
      definite accusative yarı yarları
      dative yara yarlara
      locative yarda yarlarda
      ablative yardan yarlardan
      genitive yarın yarların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular yarım yarlarım
      2nd singular yarın yarların
      3rd singular yarı yarları
      1st plural yarımız yarlarımız
      2nd plural yarınız yarlarınız
      3rd plural yarları yarları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular yarımı yarlarımı
      2nd singular yarını yarlarını
      3rd singular yarını yarlarını
      1st plural yarımızı yarlarımızı
      2nd plural yarınızı yarlarınızı
      3rd plural yarlarını yarlarını
      dative
      singular plural
      1st singular yarıma yarlarıma
      2nd singular yarına yarlarına
      3rd singular yarına yarlarına
      1st plural yarımıza yarlarımıza
      2nd plural yarınıza yarlarınıza
      3rd plural yarlarına yarlarına
      locative
      singular plural
      1st singular yarımda yarlarımda
      2nd singular yarında yarlarında
      3rd singular yarında yarlarında
      1st plural yarımızda yarlarımızda
      2nd plural yarınızda yarlarınızda
      3rd plural yarlarında yarlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular yarımdan yarlarımdan
      2nd singular yarından yarlarından
      3rd singular yarından yarlarından
      1st plural yarımızdan yarlarımızdan
      2nd plural yarınızdan yarlarınızdan
      3rd plural yarlarından yarlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular yarımın yarlarımın
      2nd singular yarının yarlarının
      3rd singular yarının yarlarının
      1st plural yarımızın yarlarımızın
      2nd plural yarınızın yarlarınızın
      3rd plural yarlarının yarlarının

      Etymology 2

      Pronunciation

      • IPA(key): /jɑɾ/
      • Audio:(file)

      Verb

      yar

      1. second-person singular imperative of yarmak

      Etymology 3

      Noun

      yar (definite accusative yari, plural yarler)

      1. alternative spelling of yâr

      References

      Yola

      Contraction

      yar

      1. alternative form of yartha
        • 1867, “DR. RUSSELL ON THE INHABITANTS AND DIALECT OF THE BARONY OF FORTH”, in APPENDIX:
          Y'ar welcome hartille, yar welcome, joyes.
          [You're welcome heartily, you're welcome, joys.]

      References

      • Jacob Poole (d. 1827) (before 1828), William Barnes, editor, A Glossary, With some Pieces of Verse, of the old Dialect of the English Colony in the Baronies of Forth and Bargy, County of Wexford, Ireland, London: J. Russell Smith, published 1867, page 130