wypaczony
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /vɘ.paˈt͡ʂɔ.nɘ/
- Rhymes: -ɔnɘ
- Syllabification: wy‧pa‧czo‧ny
Participle
wypaczony (passive adjectival)
- passive adjectival participle of wypaczyć
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
wypaczony | wypaczona | wypaczone | wypaczeni | wypaczone | |
| genitive | wypaczonego | wypaczonej | wypaczonego | wypaczonych | ||
| dative | wypaczonemu | wypaczonej | wypaczonemu | wypaczonym | ||
| accusative | wypaczonego | wypaczony | wypaczoną | wypaczone | wypaczonych | wypaczone |
| instrumental | wypaczonym | wypaczoną | wypaczonym | wypaczonymi | ||
| locative | wypaczonym | wypaczonej | wypaczonym | wypaczonych | ||