wypaczony

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɘ.paˈt͡ʂɔ.nɘ/
    • Rhymes: -ɔnɘ
    • Syllabification: wy‧pa‧czo‧ny

    Participle

    wypaczony (passive adjectival)

    1. passive adjectival participle of wypaczyć

    Declension

    Declension of wypaczony (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative wypaczony wypaczona wypaczone wypaczeni wypaczone
    genitive wypaczonego wypaczonej wypaczonego wypaczonych
    dative wypaczonemu wypaczonej wypaczonemu wypaczonym
    accusative wypaczonego wypaczony wypaczoną wypaczone wypaczonych wypaczone
    instrumental wypaczonym wypaczoną wypaczonym wypaczonymi
    locative wypaczonym wypaczonej wypaczonym wypaczonych