wymuszony

Polish

Etymology

    From wymusić + -ony.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɘ.muˈʂɔ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔnɘ
    • Syllabification: wy‧mu‧szo‧ny

    Adjective

    wymuszony (comparative bardziej wymuszony, superlative najbardziej wymuszony, derived adverb wymuszenie)

    1. forced, unnatural
      Synonym: nienaturalny

    Declension

    Declension of wymuszony (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative wymuszony wymuszona wymuszone wymuszeni wymuszone
    genitive wymuszonego wymuszonej wymuszonego wymuszonych
    dative wymuszonemu wymuszonej wymuszonemu wymuszonym
    accusative wymuszonego wymuszony wymuszoną wymuszone wymuszonych wymuszone
    instrumental wymuszonym wymuszoną wymuszonym wymuszonymi
    locative wymuszonym wymuszonej wymuszonym wymuszonych

    Derived terms

    noun
    • wymuszoność
    nouns
    verbs

    Participle

    wymuszony (passive adjectival)

    1. masculine singular passive adjectival participle of wymusić

    Further reading

    • “wymuszony”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wymuszony”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)