wyczerpanie

Polish

Etymology

    From wyczerpać + -anie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɘ.t͡ʂɛrˈpa.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛ
    • Syllabification: wy‧czer‧pa‧nie

    Noun

    wyczerpanie n

    1. burnout, emaciation, exhaustion (supreme tiredness; having exhausted energy)
      Synonyms: wycieńczenie, zużycie
      Hypernym: osłabienie

    Declension

    Declension of wyczerpanie
    singular
    nominative wyczerpanie
    genitive wyczerpania
    dative wyczerpaniu
    accusative wyczerpanie
    instrumental wyczerpaniem
    locative wyczerpaniu
    vocative wyczerpanie
    adverb
    • wyczerpująco
    verbs

    Noun

    wyczerpanie n

    1. verbal noun of wyczerpać

    Declension

    Declension of wyczerpanie
    singular
    nominative wyczerpanie
    genitive wyczerpania
    dative wyczerpaniu
    accusative wyczerpanie
    instrumental wyczerpaniem
    locative wyczerpaniu
    vocative wyczerpanie

    Further reading

    • “wyczerpanie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wyczerpanie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)