wycug

Polish

Etymology

    Possibly borrowed from German Auszug.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈvɘ.t͡suk/
    • Rhymes: -ɘt͡suk
    • Syllabification: wy‧cug

    Noun

    wycug m inan

    1. (historical or dialectal, Northern Greater Poland, Central Greater Poland, Kalisz Voivodeship, Łowicz) lifetime financial security given to a peasant's family when he could no longer work on the farm due to his old age

    Declension

    Declension of wycug
    singular plural
    nominative wycug wycugi
    genitive wycugu wycugów
    dative wycugowi wycugom
    accusative wycug wycugi
    instrumental wycugiem wycugami
    locative wycugu wycugach
    vocative wycugu wycugi

    Further reading

    • “wycug”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • Oskar Kolberg (1877), “wycug”, in “Rzecz o mowie ludu wielkopolskiego”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowéj (in Polish), volume 1, III (Materyjały etnologiczne), page 36
    • Hieronim Łopaciński (1892), “wycug”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 265
    • Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “wycug”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 64