wudufeoh
Old English
Etymology
By surface analysis, wudu + feoh.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈwu.duˌfe͜ox/
Noun
wudufeoh n
Declension
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | wudufeoh | — |
| accusative | wudufeoh | — |
| genitive | wudufēos | — |
| dative | wudufēo | — |
Further reading
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “WUDUFEOH”, in An Anglo-Saxon Dictionary, second edition, Oxford: Oxford University Press.