wszechobecny

Polish

Etymology

    From wszech- + obecny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /fʂɛ.xɔˈbɛt͡s.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛt͡snɘ
    • Syllabification: wsze‧cho‧bec‧ny

    Adjective

    wszechobecny (not comparable, derived adverb wszechobecnie)

    1. omnipresent, ubiquitous

    Declension

    Declension of wszechobecny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative wszechobecny wszechobecna wszechobecne wszechobecni wszechobecne
    genitive wszechobecnego wszechobecnej wszechobecnego wszechobecnych
    dative wszechobecnemu wszechobecnej wszechobecnemu wszechobecnym
    accusative wszechobecnego wszechobecny wszechobecną wszechobecne wszechobecnych wszechobecne
    instrumental wszechobecnym wszechobecną wszechobecnym wszechobecnymi
    locative wszechobecnym wszechobecnej wszechobecnym wszechobecnych

    Derived terms

    Further reading

    • “wszechobecny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wszechobecny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)