wspornik

Polish

Etymology

    From wspora + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfspɔr.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔrɲik
    • Syllabification: wspor‧nik

    Noun

    wspornik m inan

    1. (architecture) support, bracket, cantilever
      Synonym: podpora

    Declension

    Declension of wspornik
    singular plural
    nominative wspornik wsporniki
    genitive wspornika wsporników
    dative wspornikowi wspornikom
    accusative wspornik wsporniki
    instrumental wspornikiem wspornikami
    locative wsporniku wspornikach
    vocative wsporniku wsporniki

    Further reading

    • “wspornik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wspornik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)