wrzaskul

Polish

Etymology

    From wrzask + -ul.

    Pronunciation

    Noun

    wrzaskul m pers

    1. (Kielce) shouter (yelling, shouting person)

    Further reading

    • Władysław Siarkowski (1878), “wrzaskul”, in “Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowej (in Polish), volume 2, chapter 3, Krakow: Komisyja Antropologiczna Akademii Umiejętności w Krakowie, page 255