wrogini

Polish

Etymology

    From wróg + -ini.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vrɔˈɡi.ɲi/
    • Rhymes: -iɲi
    • Syllabification: wro‧gi‧ni

    Noun

    wrogini f

    1. (rare) female equivalent of wróg (“enemy, foe”)
      Synonym: nieprzyjacielka
      • 1996, Anna Bojarska, Maria Bojarska, Siostry B., Warszawa: Twój Styl:
        Chociaż po czarnej liście peerelowskiej trafiłaś - dzięki kolejnym wrogom, a może wroginiom - na czarną listę Demokratycznego Samizdatu.
        Although after the PPR blacklist you ended up - thanks to your next enemies, or maybe lady enemies - on the Democratic Samizdat blacklist.
      • 2004, Manuela Gretkowska, Europejka, Warszawa: W.A.B., →ISBN:
        – I tak zostałam "wroginią publiczną".
        "And that's how I became the "public enemy.""

    Declension

    Declension of wrogini
    singular plural
    nominative wrogini wroginie
    genitive wrogini wrogiń
    dative wrogini wroginiom
    accusative wroginię wroginie
    instrumental wroginią wroginiami
    locative wrogini wroginiach
    vocative wrogini wroginie

    Further reading